Training, 4 november 2018

DSCF0091a.jpgYes, een nieuwe maand is aangebroken met de frisheid die er bij hoort én uiteraard alle kleurenpracht bovendien. Dus behoorlijk fris aan de ochtend begonnen én ook nog de voorruit van de auto ijsvrij maken. Wat een start van de dag! Maar wel een waarachtig mooie opkomst op deze zondag, zo’n 25 plus hond lopers vonden de weg naar de verzamelplek in Horsterpark. Allen op weg naar de startplaats in Drempt. Een plaats in het agrarische Achterhoek met slechts 1400 inwoners en dan ook nog de plaats opdelen in Voor-Drempt en Achter-Drempt. Maar, ja de beide Drempts liggen dan ook zo’n twee kilometer van elkaar verwijderd, onder het moot ‘Twee kernen, ééndorp’. Achter-Drempt heeft slechts een inwoner aantal van 350. Drempt ooit begonnen in 1069 als Tremethe, hetgeen in het Germaans ‘einde’ betekent. Hiermee werd het einde van de handelsroute
Digital Cameranaar Hessen aangekondigd. Auto’s werden geparkeerd bij de Pannenkoekenbakker in Drempt waar je volgens eigen reclame een keuze kan maken uit maar liefst 250 verschillende pannenkoeken. Ondertussen werd er begonnen aan de eerste meters van de 10.000 die gepland waren via de Zomerweg. Een behoorlijk lang lint vulde de Zomerweg en zekers een pracht gezicht. Na kilometerpunt twee even de hardloopspiertjes oprekken voor de aankomende kilometers. Bij ingaan van de derde kilometers werd het asfalt verlaten en begaven we ons in een bosrijk gebied. Waar komt dat nou ineens vandaan dit agrarisch gebied? Wel een mooi gebied voor dit korte bosrondje van drie kilometer. Bij het uitlopen van dit bosperceel passeerden we de Keppelse Golfclub, het lag er prachtig bij, zeker met de doortastende ochtendzon wat de green nog een extra dimensie gaf. Deze club is opgericht in 1926 en in 2001 dankzij de gunst van een boer die stopte met zijn bedrijf heeft het zijn huidige terreinomvang Digital Camerabereikt. Ik bemerkte aan mijn heupen, dat de achtste kilometer naderde. Dus even de oude heupen aan de rek en strek en proberen rustig de laatste kilometers te voltooien. Hoewel het over het algemeen best lekker liep, gooiden de heupen en de knieën soms een beetje roet in het geheel. Ter afsluiting nog een bak koffie en uiteraard appeltaart bij de net geopende Pannenkoekenbakker. Die is deze zondag niet rustig begonnen met zo’n groep lopers over de vloer en dan ook nog direct door de voorraad appeltaart heen. Wel weer een prachtige loop om de zondag te beginnen of de week af te sluiten, want dat kan ook. Pica’s.
Knipseldad

Advertenties

Training, 28 oktober 2018

Digital CameraAl een paar weken niet kunnen deelnemen aan de wekelijkse Sunday Fun Run vanwege een tripje naar Mallorca en vorige week als kijker tijdens de Amsterdam Marathon. Dus vandaag maar weer eens deelnemen aan de Fun Run, ha en dát werd het zeer zeker. Het is goed te merken, dat de herfst is begonnen. Mensen kinderen wat een verschil in temperatuur en dan die gure wind die af en toe om de hoek komt kijken en je doet beseffen, dat de winter op de loer ligt. Startplaats vandaag is een parkeerplaats aan de Amsterdamse weg, dat dacht ik tenminste, maar alle parkeerplekken zijn verdwenen, tja, en daar rij je dan langs de N224 op zoek naar een parkeerplaats. Besloten om dan de auto’s te parkeren langs de Bakenbergseweg en vanuit daar proberen (!) de route op te pakken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Maar na een kilometer of twee zaten we zowaar op de geplande route. Puh, dat kan een lange tocht worden. Maar vanaf hier begon de routing niet meer de bospaden te volgen of andersom daar wil ik vanaf wezen. Gelukkig hadden meerdere lopers de routing bij zich en dat liep over het geheel synchroon, maar af en toe gaf het ook voer voor discussie. Het werd dus lopen, overleg over de route, lopen, enz. Het geeft wel heerlijke rustpunten en met al die kleurenpracht om je heen, zeker geen slechte, tenslotte is het vandaag een Sunday Fun Run. Op kilometerpunt 4 was de route helemaal verdwenen, er klopte gewoon niks meer. Totale WhatsApp Image 2018-10-28 at 09.58.15verwarring, maar wel een mooie omgeving. Nog even aangeklopt bij een kabouter huisje om de weg te vragen, maar deze was helaas niet thuis. Tenminste er werd niet opgedaan. Dan maar weer proberen Garmin te volgen, tenminste als de pijl de route kan vinden. Op een gegeven moment toch bekende items zoals het Groot Warnsborn die we al bij en eerdere Warnsborn training waren tegen gekomen. Het heidegebied hierom heen werd al vanaf 1428 Warnsborn genoemd en ‘born’ betekent bron en ‘warn’ staat voor zuiver. In de omgeving zijn dan ook meerdere bronnen aanwezig en geeft het landschap een speciaal karakter. Terug naar de route, via zijwegen en verkeerde afslagen toch weer op de route uitgekomen, waar oorspronkelijk de 3,5 kilometer gepland was zaten we op zes! Ha, hoe mooi kun je het hebben. Ondertussen toch wel weer op de route, wat een perfect avontuur. Ondertussen werd er behoorlijk afgeweken van de geplande route en gezien, dat er al een dikke acht kilometer was gelopen, is er besloten om de weg terug naar de wagens te volgen. Resumé voor vandaag: na een kilometer of vier behoorlijk last van de spieren van de bovenbenen, uiteindelijk loop je dat er wel weer uit, maar dat duurt even. Voor de rest lekker rustig gelopen in een fraai decor. Uiteindelijk uitgekomen op iets meer dan tien kilometer. Hieronder de gelopen route, zeker ook een mooi rondje, maar nog steeds benieuwd hoe de uiteindelijke route er zou hebben uitgezien die met zorg is samengesteld. Daaronder nog even de routes samen, met een behoorlijke afwijking ten opzichte van de geplande. Wat kan zo’n zondag een mooi avontuur opleveren en dat wil je toch niet missen. Zo nu de warme douche en warme bank opzoeken. Volgende week herkansing met weer zo’n uitdagende route. Mooi hè!  Pica’s.
Knipsel1

Knipsel3

Mallorca

WhatsApp Image 2018-10-15 at 10.41.06Weer terug op Hollandse bodem na een zesdaags verblijf op het eiland Mallorca. Samen met een aantal leden van de Loopgroep FRoS was het de bedoeling, dat ik hier de 10 km zou gaan volbrengen. Langere afstanden staan voorlopig (zeg ik dan maar positief) niet op de agenda.  ‘De bedoeling’ inderdaad beste lezer, dé bedoeling. Echter door een fikse en te lange wandeling én verkeerde schoenen vanuit hotel naar de expo flink wat blaren opgelopen onder beide voeten die mij het lopen bijna onmogelijk en zeker ondraaglijk maakten om in deze wedstrijd te participeren. Je voelt je dan echt een oude -hij sjokte voort- man, als je zo door de straten van Palma de Mallorca loopt. Deceptie over niet deelname is misschien een te groot woord, omdat er ‘gelukkig’ meer te beleven is, maar zorgde wel voor een aantal vervelende dagen en zeker jammer dat ik hier niet WhatsApp Image 2018-10-12 at 18.53.00.jpgheb kunnen lopen; op een rustig trainingsrondje na, dat weer wel. De dag van de wedstrijd was warm, zeer warm, zeker voor de (halve) marathonlopers was het een slechte dag. Niet alleen het weer speelde parten, maar ook de watervoorziening onderweg was erbarmelijk slecht. Bij elke drankpost zelf op zoek gaan naar bekers en dan water scheppen, dit verstoord je cadans behoorlijk nog afgezien van de verloren tijd en het mentale gedeelte. Eigenlijk wordt je niet serieus genomen door de organisatie die maar blijft omroepen, dat iedereen hier naar toe moet komen en er prat op gaat, dat er 60 nationaliteiten meedoen. Vooral zo doorgaan. Zelf heb ik me dan maar ingezet om te fotograferen, maak ik mezelf toch nog nuttig. Het verplaatsen ging niet al te snel, zeker met al die trappen die rijkelijk aanwezig waren. Wel weer leuk, dat ze ook aan de niet finishers een certificaat beschikbaar stellen met de niet gelopen tijd van 00:00:00 en daar is niks aan gelogen. Dus naast een blarenprobleem wel weer een pracht en gezellige week gehad daar in Mallorca. De plek was iets te schreeuwerig toeristisch, maar voor de rest: prima. Blarenprobleem is nu redelijk onder de knie en dan ook maar weer de trainingen hervatten. Eens kijken of er ooit nog een buitenlands loopje inzit. Wie weet?
DSC01034A

Training, 23 september 2018

Digital CameraHerfst is nu echt aangebroken, ging het weer zaterdag al lekker tekeer, vandaag zou hetzelfde nog een keer excelleren met ook nog eens 90% kans op regen. Dat zal mede daardoor een prachtige tocht worden. Vandaag starten we bij de parkeerplaats Posbank oftewel Herikhuizerveld. Vanaf hier de eerste meters richting Onzalige Bossen, een eeuwenoud bosgebied. De benaming komt waarschijnlijk van het Middelnederlandse woord ‘on-salig’, wat armzalig betekent. De grond was totaal niet geschikt voor landbouw omdat de grond arm was aan grondstoffen. Een tweede verklaring van het ontstaan van de naam heeft te maken met de bezitters in de zeventiende eeuw van Rheden, namelijk de familie Sadelhoff. Deze bossen waren eigendom van de prinsen van Oranje, daardoor kreeg dit bosgebied de naam van On-Sadelhoffse Bossen, veel later verbasterd tot ‘Onzalige Bossen’. Ik zou zeggen, ‘waar ligt je voorkeur’. Al met al een imposant bos met enorme hoge eikenbomen en prachtige kronkelende paden waarvan sommige toppen op honderd meter NAP liggen én dat was goed te merken. Vraag het mijn kuiten maar! Het bos is dicht begroeid en zorgt er ook voor, dat Garmin de route Digital Cameraamper kan bijstellen tot vreugde van de groep. Zo kom je nog eens ergens. Dus regelmatig zoeken naar de juiste richting zorgde nog wel eens voor extra meters, maar ja, zie het als bonus op deze prachtige dag. Ook het nemen van foto’s lukt niet echt helemaal, niet alleen te weinig licht voor dit type toestel, maar ook de waterdruppels op de lens zorgden voor een extra effect die niet wenselijk is. Afijn, ondanks de af en toe behoorlijke klimmen toch lekker gelopen. De regen was geen belemmering, zelfs een heerlijke aanvulling bij de training en daardoor genoeg zuurstof in de lucht. De geplande route is grotendeels gelopen, jammer van de 10 die het zouden moeten worden, door het zoeken toch nog uitgekomen op een kleine negen kilometer. Zeker met de nodige verhogingen onderweg en het zoeken een prima afstand voor deze zondag. Op de kaart nog even de afwijkingen: blauw is de geplande route en rood is de gelopen route. Jammer hierdoor de Holle Weg gemist, een prachtige stukje Posbank. Misschien voor een later keer weer inplannen. Volgende week maar weer eens op herhaling met de gps. Pica’s.
Knipselzomoest het2

Training, 16 september 2018

Digital CameraNa twee zondagen niet gelopen te hebben, de eerste zondag geholpen met de Bert Timmer Memorial Loop en de tweede zondag aanwezig met camera bij de ‘Bridge to Bridge’ in Arnhem, nu dan vandaag toch weer op voor de Sunday Fun Run. Het gemis van de zondag loop is doordeweeks toch wel merkbaar, de laatste donderdag training ging moeizaam, zeg maar het liep totaal niet. Vandaar vandaag gekozen voor een vlak rondje in Arnhem, langs de Stadsblokken en Meinerswijk. Startplaats Mac bij Gelredome. Het weer was prima, een flauw zonnetje en windstil. Eerst na 1,5 kilometer rekken en strekken op de Malburgse Bandijk dan over de John Frostbrug heen om de Bandijk te volgen. Midden op de dijk eraf om langs de Neder-Rijn te vervolgen en hier weer onder John Frost brug langs de Stadsblokken. Een uniek stukje uiterwaardengebied van Arnhem, zo dicht bij de drukte en toch zo rustig, een ideaal festival terrein. Als de plannen doorgaan gaat hier in 2020 de eerste schop de grond in voor woningen en zeker geen sociale huurwoningen! Tja, de eigenaar van dit gebied is KondorWessels Projecten en is tevens ook projectontwikkelaar, één en één is twee, wie zal ze tegenhouden. Hier Digital Camerabevinden zich (nog) havens met o.a. woonboten en het Watersportcentrum Arnhem. Dan op nar de Nelson Mandelabrug om hieronder door te schieten richting Meinerswijk. Een gebied met veel cultuur historische gebeurtenissen. Vanaf de Romeinen zo rond begin van onze jaartelling die het tot ongeveer 400 hebben volgehouden tot aan de 2de wo is er hier veel gebeurd. Na zo’n zes kilometer werden de bovenbenen behoorlijk zwaar en dat bevordert niet het snel vooruit komen, tenminste bij mij. Maar goed met af en toe een cultureel uitstapje toch wel goed vol te houden, zo kun je nog eens werken aan al die weetjes. Na kilometer zeven passeerden we de steenfabriek ‘Elden’ die ook binnen een aantal jaren een nieuwe bestemming zal krijgen. Waarschijnlijk zal het een recreatieve functie krijgen, kunnen we binnenkort onderweg een ijsje nuttigen tijdens de training. Nu we toch in de buurt zijn gaan we ook even kijken bij het uitkijkpunt het zogenaamde ‘vogelkijkershuis’. De oude versie is afgebrand, maar vanaf 2005 staat er een nieuwe metalen vuurvaste hut waar allerlei verschillende (water) vogels in alle stilte kan Digital Cameraworden gespot. Maar het water staat laag, bijzonder laag, zodat de hut momenteel ook meer op het land staat dan in het water. In de normaal gesproken altijd volle vijvers zijn nu hele plekken drooggevallen, je zou zo de oversteek kunnen maken. In feite loop je hier gewoon op de bodem die bezaait is met schelpen. wel een raar gezicht als je gewend bent, dat het hier altijd vol staat met water zo ver je kunt kijken. Na al deze intermezzo’s zijn de geplande tien kilometers wel iets uitgelopen naar een dikke twaalf. Nog even proberen een kudde Konikpaarden met veel jong spul passeren die het hele fietspad hebben geblokkeerd. Toch altijd wel even rustig deze kudde passeren, hoewel ze niet agressief zijn is het raadzaam om rustig door de kudde te manoeuvreren al is het maar uit respect. Ik hou altijd wel de achterpoten in de gaten, er zal er maar één zijn die andere gedachtes heeft. De laatste kilometers waren zwaar, zeker voor mijn bovenbenen, maar het was wel weer een prachtige trip door een mooi gebied en deze zondag ook nog heel leerzaam. Voorlopig rusten en op adem komen, volgende week zien we wel weer. Pica’s.
Knipsel

Training, 26 augustus 2018

Digital CameraHeerlijke zondagochtend, een beetje fris, maar prima weer voor een fun run. Startplaats vandaag is Schaarsbergen bij Pannenkoekrestaurant Den Strooper. Wel even een eindje rijden, maar dan zit je ook in een ander gebied en tevens voor mij vrij onbekend. Schaarsbergen behoort tot de gemeente Arnhem, maar heeft de postcode van Arnhem en ligt in feite dus in Arnhem. Bij het ontstaan van Schaarsbergen in 1850 lag deze nog op de heide. Eerst maar de Kempenbergseweg aflopen en dan het bos in slaan. Bij de route bepaling gaf deze maar in totaal twee meter plus aan, praktijk is toch iets anders. Het is wel geen parcours van Beekhuizen, edoch. Op drie kilometer passeerden we landgoed Groot Warnsborn. Warnsborn betekent helder of zuivere bron en is ontleend aan de op het landgoed aanwezige bronnen. De vroegste geschiedenis is, zoals bij veel kastelen, onbekend, maar in 1428 werd de naam voor het eerst genoemd als heidegebied door hertog Arnold van Gelre in erfpacht werd uitgegeven aan Johan van Postel. In 1465 is Digital CameraWarnsborn in bezit van Rykart van Bloylant, wat een prachtige naam. Tegenwoordig is het een hotel en restaurant geëxploiteerd door de familie de Vries. Wel een heel andere naam dan Rykart van Bloylant. Het blijft zo nu en dan even gissen met de gps-routebepaling, het pijltje draait l a n g z a a m de goede kant op. Uiteindelijk komt het toch allemaal wel goed terecht. Hoewel het voor de snelle lopers die ver voor de meute uitlopen wel eens lastig is om dan weer om te keren. Maar daar wennen ze wel aan en altijd maar weer rekening houden met de minder snelle medemens. Ze doen het graag! Na een kilometer of acht, weer last van de bovenbenen ondanks de toch wel geringe WhatsApp Image 2018-08-26 at 11.31.15hoogteverschil. Maar het einde laat niet lang meer op zich wachten. Nog even door een obscuur en duister tunneltje waar zomaar vijf cent voor het oprapen lag. Wat een geluk kan een mens hebben. Plots loop je dan over het gebied van stal Mansoer en het laatste stukje Kempenbergseweg en dan op naar de auto. Het was weer een heerlijke loop in een wonderbaarlijke afwisselende omgeving met op het laatst wel een lastig warm zonnetje.
Pica’s.
Knipsel

Training, 19 augustus 2018

Digital CameraVanmorgen duidelijk een andere temperatuur dan we de laatste tijd gewend waren. De wind was gewoon koud te noemen, zeker in de schaduw, tijdens het verzamelen in het Horsterpark. Zeven personages voor de rustige loop, dit keer startplaats Babberich over een rond van tien kilometer met een kleine ronde over Duits grondgebied. Eerst maar eens de goede richting bepalen, dat bleek niet zo gemakkelijk. Het pijltje van de route draait amper en indien wel, toch weer te langzaam. Daardoor bij de start de officiële beginroute gemist, daardoor wel een nieuw aangelegd trappencomplex mogen WhatsApp Image 2018-08-19 at 12.38.53beklimmen om over de Betuwe route te komen. Afijn, we zaten weer op de route en dat geeft toch wel weer een lekker gevoel met he pijltje de goede kant op. We zien aan het eind wel wat we tekort komen, tenslotte tien beloven is tien geven. Op twee kilometer de drukke Beekseweg oversteken om tenslotte de rustige Eltenseweg in te steken. Een rustiek straatje waar de bosrand al de kop op begint te steken. Op 2,5 kilometer op Duits grondgebied in een klein bosrijk gebied waar een grote bramenkwekerij aanwezig was. Een enkeling kon het niet laten om een braam te plukken. Foei! Zo lopend door dit totaal onbekende gebied, is het toch prachtig te beseffen, dat dit tegenwoordig allemaal kan. Nog niet zo lang geleden schreef ik nog de straten met linksaf hier en rechtsaf daar op een papiertje. Resultaat een doorweekt papiertje met slecht leesbare tekens. Wat een Digital Cameravooruitgang. Aangekomen op een kruising die ons nog verder de bos in stuurt en voor een lusje zorgt om op de Zevenaarer Strasse te komen. Schijnbaar, zo’n punt waar je langs komt en waar dan ook maar afval neergegooid moet worden, hier zou een actie zoals Plogging ook wel van pas komen.  Op de Zevenaarer Strasse is de voorhoede onder aanvoering van Ina iets te ver doorgeschoten, dus weer  rechtsomkeert en hup terug naar de route, waar de weg vervolgd werd dwars door de maisvelden. Hier waren de maisvelden, super dor en super geel, volgens mij geen eer meer aan te behalen. Een lange slinger weg door, voor de kenners: ‘Grondstein’ geheten,  die langs afgelegen boerderijen liep en soms zelf dwars over het boerenerf heen. Alle kalveren en koeien heerlijk op stal en gelukkig geen erf hond die de doorgang bemoeilijkte. Dus allemaal Digital Cameragemoedelijk en een lekkere rustige vier kilometers met op zijn tijd een wandeling. Op de vlakte wel een frisse wind als de zon weer achter de wolken is. Nog net lopend op het randje van het Duits gebied, terwijl de Oude Rijn een paar meter verderop, weer Nederland is, wat zijn grenzen? Nog een keer door maisvelden om uiteindelijk weer op Nederlands gebied in Babberich aan te komen. Even nog een rondje langs Kasteel Halsaf. In de middeleeuwen nog een ‘echt’ kasteel met een ophaalbrug. In de 18de eeuw geheel afgebroken en vervangen door een huis, wel een groot huis. De witte duiventoren uit 1785 is wel bewaard gebleven én er kan getrouwd worden in de pas gerestaureerde rode zaal. Einde route! In het begin ging de route (of wij) de verkeerde kant op, maar voor de rest de route dit keer prima kunnen volgen. Doordat het een echte Fun Run was, dus rustig geen echte klachten gehad, behalve dan de bovenbenen die een lichte vorm van vermoeidheid gingen vertonen na zeven kilometer. Voor de rest een aangename loopje met aan het eind nog even de toegevoegde waarde van Eef die fietsend ‘even’ aansloot. Laat de zondag maar beginnen! Pica’s.
Knipsel