Training, 16 september 2018

Digital CameraNa twee zondagen niet gelopen te hebben, de eerste zondag geholpen met de Bert Timmer Memorial Loop en de tweede zondag aanwezig met camera bij de ‘Bridge to Bridge’ in Arnhem, nu dan vandaag toch weer op voor de Sunday Fun Run. Het gemis van de zondag loop is doordeweeks toch wel merkbaar, de laatste donderdag training ging moeizaam, zeg maar het liep totaal niet. Vandaar vandaag gekozen voor een vlak rondje in Arnhem, langs de Stadsblokken en Meinerswijk. Startplaats Mac bij Gelredome. Het weer was prima, een flauw zonnetje en windstil. Eerst na 1,5 kilometer rekken en strekken op de Malburgse Bandijk dan over de John Frostbrug heen om de Bandijk te volgen. Midden op de dijk eraf om langs de Neder-Rijn te vervolgen en hier weer onder John Frost brug langs de Stadsblokken. Een uniek stukje uiterwaardengebied van Arnhem, zo dicht bij de drukte en toch zo rustig, een ideaal festival terrein. Als de plannen doorgaan gaat hier in 2020 de eerste schop de grond in voor woningen en zeker geen sociale huurwoningen! Tja, de eigenaar van dit gebied is KondorWessels Projecten en is tevens ook projectontwikkelaar, één en één is twee, wie zal ze tegenhouden. Hier Digital Camerabevinden zich (nog) havens met o.a. woonboten en het Watersportcentrum Arnhem. Dan op nar de Nelson Mandelabrug om hieronder door te schieten richting Meinerswijk. Een gebied met veel cultuur historische gebeurtenissen. Vanaf de Romeinen zo rond begin van onze jaartelling die het tot ongeveer 400 hebben volgehouden tot aan de 2de wo is er hier veel gebeurd. Na zo’n zes kilometer werden de bovenbenen behoorlijk zwaar en dat bevordert niet het snel vooruit komen, tenminste bij mij. Maar goed met af en toe een cultureel uitstapje toch wel goed vol te houden, zo kun je nog eens werken aan al die weetjes. Na kilometer zeven passeerden we de steenfabriek ‘Elden’ die ook binnen een aantal jaren een nieuwe bestemming zal krijgen. Waarschijnlijk zal het een recreatieve functie krijgen, kunnen we binnenkort onderweg een ijsje nuttigen tijdens de training. Nu we toch in de buurt zijn gaan we ook even kijken bij het uitkijkpunt het zogenaamde ‘vogelkijkershuis’. De oude versie is afgebrand, maar vanaf 2005 staat er een nieuwe metalen vuurvaste hut waar allerlei verschillende (water) vogels in alle stilte kan Digital Cameraworden gespot. Maar het water staat laag, bijzonder laag, zodat de hut momenteel ook meer op het land staat dan in het water. In de normaal gesproken altijd volle vijvers zijn nu hele plekken drooggevallen, je zou zo de oversteek kunnen maken. In feite loop je hier gewoon op de bodem die bezaait is met schelpen. wel een raar gezicht als je gewend bent, dat het hier altijd vol staat met water zo ver je kunt kijken. Na al deze intermezzo’s zijn de geplande tien kilometers wel iets uitgelopen naar een dikke twaalf. Nog even proberen een kudde Konikpaarden met veel jong spul passeren die het hele fietspad hebben geblokkeerd. Toch altijd wel even rustig deze kudde passeren, hoewel ze niet agressief zijn is het raadzaam om rustig door de kudde te manoeuvreren al is het maar uit respect. Ik hou altijd wel de achterpoten in de gaten, er zal er maar één zijn die andere gedachtes heeft. De laatste kilometers waren zwaar, zeker voor mijn bovenbenen, maar het was wel weer een prachtige trip door een mooi gebied en deze zondag ook nog heel leerzaam. Voorlopig rusten en op adem komen, volgende week zien we wel weer. Pica’s.
Knipsel

Advertenties

Training, 26 augustus 2018

Digital CameraHeerlijke zondagochtend, een beetje fris, maar prima weer voor een fun run. Startplaats vandaag is Schaarsbergen bij Pannenkoekrestaurant Den Strooper. Wel even een eindje rijden, maar dan zit je ook in een ander gebied en tevens voor mij vrij onbekend. Schaarsbergen behoort tot de gemeente Arnhem, maar heeft de postcode van Arnhem en ligt in feite dus in Arnhem. Bij het ontstaan van Schaarsbergen in 1850 lag deze nog op de heide. Eerst maar de Kempenbergseweg aflopen en dan het bos in slaan. Bij de route bepaling gaf deze maar in totaal twee meter plus aan, praktijk is toch iets anders. Het is wel geen parcours van Beekhuizen, edoch. Op drie kilometer passeerden we landgoed Groot Warnsborn. Warnsborn betekent helder of zuivere bron en is ontleend aan de op het landgoed aanwezige bronnen. De vroegste geschiedenis is, zoals bij veel kastelen, onbekend, maar in 1428 werd de naam voor het eerst genoemd als heidegebied door hertog Arnold van Gelre in erfpacht werd uitgegeven aan Johan van Postel. In 1465 is Digital CameraWarnsborn in bezit van Rykart van Bloylant, wat een prachtige naam. Tegenwoordig is het een hotel en restaurant geëxploiteerd door de familie de Vries. Wel een heel andere naam dan Rykart van Bloylant. Het blijft zo nu en dan even gissen met de gps-routebepaling, het pijltje draait l a n g z a a m de goede kant op. Uiteindelijk komt het toch allemaal wel goed terecht. Hoewel het voor de snelle lopers die ver voor de meute uitlopen wel eens lastig is om dan weer om te keren. Maar daar wennen ze wel aan en altijd maar weer rekening houden met de minder snelle medemens. Ze doen het graag! Na een kilometer of acht, weer last van de bovenbenen ondanks de toch wel geringe WhatsApp Image 2018-08-26 at 11.31.15hoogteverschil. Maar het einde laat niet lang meer op zich wachten. Nog even door een obscuur en duister tunneltje waar zomaar vijf cent voor het oprapen lag. Wat een geluk kan een mens hebben. Plots loop je dan over het gebied van stal Mansoer en het laatste stukje Kempenbergseweg en dan op naar de auto. Het was weer een heerlijke loop in een wonderbaarlijke afwisselende omgeving met op het laatst wel een lastig warm zonnetje.
Pica’s.
Knipsel

Training, 19 augustus 2018

Digital CameraVanmorgen duidelijk een andere temperatuur dan we de laatste tijd gewend waren. De wind was gewoon koud te noemen, zeker in de schaduw, tijdens het verzamelen in het Horsterpark. Zeven personages voor de rustige loop, dit keer startplaats Babberich over een rond van tien kilometer met een kleine ronde over Duits grondgebied. Eerst maar eens de goede richting bepalen, dat bleek niet zo gemakkelijk. Het pijltje van de route draait amper en indien wel, toch weer te langzaam. Daardoor bij de start de officiële beginroute gemist, daardoor wel een nieuw aangelegd trappencomplex mogen WhatsApp Image 2018-08-19 at 12.38.53beklimmen om over de Betuwe route te komen. Afijn, we zaten weer op de route en dat geeft toch wel weer een lekker gevoel met he pijltje de goede kant op. We zien aan het eind wel wat we tekort komen, tenslotte tien beloven is tien geven. Op twee kilometer de drukke Beekseweg oversteken om tenslotte de rustige Eltenseweg in te steken. Een rustiek straatje waar de bosrand al de kop op begint te steken. Op 2,5 kilometer op Duits grondgebied in een klein bosrijk gebied waar een grote bramenkwekerij aanwezig was. Een enkeling kon het niet laten om een braam te plukken. Foei! Zo lopend door dit totaal onbekende gebied, is het toch prachtig te beseffen, dat dit tegenwoordig allemaal kan. Nog niet zo lang geleden schreef ik nog de straten met linksaf hier en rechtsaf daar op een papiertje. Resultaat een doorweekt papiertje met slecht leesbare tekens. Wat een Digital Cameravooruitgang. Aangekomen op een kruising die ons nog verder de bos in stuurt en voor een lusje zorgt om op de Zevenaarer Strasse te komen. Schijnbaar, zo’n punt waar je langs komt en waar dan ook maar afval neergegooid moet worden, hier zou een actie zoals Plogging ook wel van pas komen.  Op de Zevenaarer Strasse is de voorhoede onder aanvoering van Ina iets te ver doorgeschoten, dus weer  rechtsomkeert en hup terug naar de route, waar de weg vervolgd werd dwars door de maisvelden. Hier waren de maisvelden, super dor en super geel, volgens mij geen eer meer aan te behalen. Een lange slinger weg door, voor de kenners: ‘Grondstein’ geheten,  die langs afgelegen boerderijen liep en soms zelf dwars over het boerenerf heen. Alle kalveren en koeien heerlijk op stal en gelukkig geen erf hond die de doorgang bemoeilijkte. Dus allemaal Digital Cameragemoedelijk en een lekkere rustige vier kilometers met op zijn tijd een wandeling. Op de vlakte wel een frisse wind als de zon weer achter de wolken is. Nog net lopend op het randje van het Duits gebied, terwijl de Oude Rijn een paar meter verderop, weer Nederland is, wat zijn grenzen? Nog een keer door maisvelden om uiteindelijk weer op Nederlands gebied in Babberich aan te komen. Even nog een rondje langs Kasteel Halsaf. In de middeleeuwen nog een ‘echt’ kasteel met een ophaalbrug. In de 18de eeuw geheel afgebroken en vervangen door een huis, wel een groot huis. De witte duiventoren uit 1785 is wel bewaard gebleven én er kan getrouwd worden in de pas gerestaureerde rode zaal. Einde route! In het begin ging de route (of wij) de verkeerde kant op, maar voor de rest de route dit keer prima kunnen volgen. Doordat het een echte Fun Run was, dus rustig geen echte klachten gehad, behalve dan de bovenbenen die een lichte vorm van vermoeidheid gingen vertonen na zeven kilometer. Voor de rest een aangename loopje met aan het eind nog even de toegevoegde waarde van Eef die fietsend ‘even’ aansloot. Laat de zondag maar beginnen! Pica’s.
Knipsel

Training, 12 augustus 2018

Digital CameraAfgelopen week, als ik al kon, wel lekker gelopen, de iets koudere temperaturen zijn goed voor mijn benen. Vandaag voor de rustige groep een loop van tien kilometer in en rond Waterberg in Arnhem. Het is te merken, dat de vakanties voorbij zijn, maar liefst elf lopers deze ochtend, dat is lang niet meer voorgekomen. Maar lekker, dat de groep weer lekker vol loopt. Vandaag ook weer een samengestelde Garmin route, eens kijken hoe dit vandaag gaat verlopen. De vorige ging redelijk goed. Start locatie is de parkeerplaats bij begraafplaats Moscowa. Eerst maar de Schelmseweg oversteken en dan kan de loop beginnen op de Waterbergseweg. Deze weg loopt langs het Openlucht Museum, waarvan het plan om dit  te bouwen al ontstond in 1912 door de historicus Frederic Adolph Hoever. Dit om het verleden levend te houden. In juli 1915 gingen de deuren van het museum voor het eerst open met slechts zes gebouwen. Oeps, de eerste bocht naar rechts of toch niet, jawel de pijl geeft het aan. Hier komen we terecht in mul zand en bovendien klimmend pad, zo te zien bedoelt als ruiterpad. Dat was weer even ouderwets, terwijl ik er vanuit ging, dat het een redelijk vlak parcours zou zijn. big1Bovenaan gekomen even rekken en strekken en uitpuffen alvorens de pijl op te zoeken om de goede richting op te gaan. we passeerde de achterkant van het museum en kwamen uit op de parkeerplaats. Plotseling loop je dan op een autoweg (Cattepoelseweg). Tot nu toe gaat het redelijk met de route, wel gezien, dat we bij een aantal paden parallel gelopen hebben, maar tenslotte weer goed uitkwamen. Stop! Rechtsaf maar weer het bos in, na 400 meter het bos weer uit. Het is wel een variabele route en in de berm van de Deelenseweg ging het verder onder de A12 door. Op kilometer punt vier rechts af een weg alleen bestemd voor defensie, tenminste dat geeft het bord aan, maar onze route geeft aan dat we hier in moeten. Wat een dilemma, maar alle kazernes zijn onderhand gesloten, tenminste dit gedeelte overigens net als de kerken, dus toch maar doorlopen. Twee honderd meter verder sta je ineens  voor de poort van ‘Groot Heidekamp’. Onderdeel van vliegveld Deelen en in de WOII gemilitariseerd door de Duitse bezetter. Digital CameraHier staan nog steeds zg  ‘Heimatschutzarchitektur’ onderkomens van de WOII, deze hebben momenteel de status van rijksmonument. Gelukkig was er net voor het grote hek van ‘Groot Heidekamp’ een klein bospad waar je rechts kon afslaan. Hoewel er wel een verkeersbord stond met een rode rand en een wit centrum, tja. Vijfhonderd meter verder op asfalt parallel aan een drukke A12. Ondertussen begonnen de kuiten zich weer aan te stellen, hoewel het aantal klimmetjes ten opzichte van vorige weken behoorlijk meeviel, dus daar kan het niet aan liggen. Maar, niks te klagen over de routing, maar na een dikke zes kilometer geen weg meer te vinden die de goede kant op ging én de pijl ging precies de tegenovergestelde richting op. Hierdoor toch een kleine twee kilometer gemist, maar de pijl stond wel weer op de route.  Een short cut noemt men dat! Hierdoor wel het Veluwe Zwerfpad naar Dieren gemist, het zij zo! Om te compenseren de laatste meters door het heuvelachtige Waterberg afgerost. Uiteindelijk uitkomend op de Digital CameraSchelmseweg. Wel niet de bedoelde tien gehaald, maar wel een kloeke negen kilometer. Op zich lekker gelopen, zeker met dit weer én uiteraard met deze groep, dit blijft toch wel een stabiele stimulans. Het blijft, zeker in bosrijke omgeving, sabbelen met het pijltje en de routing, maar je wordt altijd wel weer in de goede richting gezet. Op deze manier kom je nog wel eens op onbekende gebieden, binnenkort maar eens uitproberen in totaal onbekend gebied, dus de lunchpakketjes en drank maar meenemen, ha! Nu de rust opzoeken met een dubbele zwarte koffie en een broodje, hmmmm genieten. Pica’s.Knipsel

Training, 5 augustus 2018

DSCF0020.JPGHet was vanmorgen zelfs kil én in de schaduw én in mijn singlet bij de start bij Peeskes bult. De route alsmede de opwarmende zon zal wel zorgen, dat er weer wat zweetdruppels uit mijn poriën zullen komen. Dus vandaag de paden in Bergherbos bedwingen, een 1837 ha bijzonder groot en variabel natuurgebied waar je lekker kan vertoeven, maar je ook letterlijk kapot kan gaan aan de heuvels tijdens het hardlopen. Eerst maar eens een zandpad op, nog nooit ben ik zo vaak met zwarte voeten uit bosgebieden gekomen, wat een gestuif allemaal. Het is elke keer in de roos. Vandaag merendeel op mtb paden gelopen en dan heuvel op, dat betekent smal, zeer small paden met tegemoetkomende mtb’ers die in volle vaart de heuvels afstormen. Dat vroeg wel bigveel van de concentratievermogen. Opletten om op het pad te blijven, bij bochten extra alert zijn, stronken, wortels in de gaten houden en dan ook nog heuvel op. Na twee kilometer de Beekseweg oversteken om in het andere gedeelte terecht te komen. De smalle paden blijken ook hier aanwezig. Tja, had ook niet anders verwacht. De eerste kilometers gingen prima, maar nu, zeker bij het stijgen begint van alles te protesteren. Pas vier kilometer bezig en alles is dan al klets en kletsnat. Na de vijfde kilometer gaan we langs uitkijkpost Kale Jacob, gelukkig er langs en niet er naar toe, dat scheelt weer een klim. Gelukkig ook hebben we de Hettenheuvel gemist, toch gauw weer een klim door mul

Digital Camerazand en met een stijging van een kleine 100 meter. Niet rauwig hierom om dit gemist te hebben. In mijn optiek hadden we al genoeg door mul zand gelopen en ontzettend te veel stijgingen gehad. Al met al een prachtig rondje, dat weer wel én een geweldig, hetzij zwaar, trainingsrondje. Voor de rest van de dag zal ik geen bijdrage meer leveren aan gezelligheid of aan de maatschappij. Totaal gebroken benut ik de rest van de dag om het uitgeputte lichaam ter ruste te leggen om de heupen, knie en de verzuring weer tot bedaren te brengen. Puh, sporten, een gezonde bezigheid.  Pica’s.Knipsel

Training, 22 juli 2018

WhatsApp Image 2018-07-22 at 11.54.06(5)Voor het eerst, het allereerst een route in mijn Garmin gezet van een kleine 10 kilometer. Hoewel de systematiek niet echt handig is, heb ik het onderhand door en dat is al heel wat (?). Vandaag maar eens kijken of er ook conform deze route gelopen kan worden. Startplaats vandaag is bij Begraafplaats Heiderust. Al sinds 1913 is deze begraafplaats op deze plek aanwezig en uiteraard door de jaren heen steeds meer uitgebreid tot een totaal oppervlakte van 24 ha. Eerst maar weer eens een heuvel pakken én wel een vervelende, mede mogelijk gemaakt door de vele wortels die bovengronds hun weg zoeken. Hoewel maar een stijging van 50 meter over 400 meter kreeg ik, bovenaan gekomen, het al behoorlijk benauwd, wat een drukkende en broeierige warmte. Ik zweette al genoeg om, om te keren, maar ja dat doe je niet met zo’n  pracht route in je horloge. Dus langs de achterkant van de begraafplaats. Na 1 kilometer, bleek later na analyse, al een verkeerde afslag genomen, na 400 meter weer terug op het juiste pad. Dat is wel een voordeel, dat Digital Cameraje, hetzij met een omweg, weer naar je route toe kan lopen. Ik merk wel, dat het navigatiepeiltje (GPS) niet zo snel bijwerkt in de bossen. Wel lastig als je wilt blijven lopen. Maar goed, de weg was weer gevonden en het liep weer prettig door tot kilometerpunt 2,8. Ha, pijltje blijft hangen en dan maar op goed geluk en ja hoor in totaal 1,5 kilometer omgelopen voordat we weer op de route waren.  Onderhand begonnen de bekende fysieke aspecten weer op te spelen, zeker bij dit continue klimmen. Kuiten, bovenbenen en bij een verkeerde stap ook nog de rechterknie. Hoe leuk kun je het hebben. Op 5 kilometer een heel klein stukje gelopen door de Holleweg. Altijd geweldig om hier te lopen, doet me altijd denken aan de verhalen van Maarten Toonder: Olivier B. Bommel & Tom Poes en het monster van de Holleweg. Zou hij deze bedoelen?  Digital CameraWe bleven ‘redelijk’ de route volgen tot aan het uitkijkpunt op de Heuvenseweg, waar je een pracht uitzicht hebt over de Posbank, uiteraard werd er maar weer eens een groepsfoto gemaakt, waarom ook niet, we zijn toch hier én lekker bezig. na deze rustpauze toch weer even de weg kwijt tot kilometerpunt zeven. Maar we liepen wel parallel aan de route, dus zo slecht is dat nou ook weer niet. De energie begon bij mij behoorlijk op te raken, puh, daar heb je toch geen idee van als je lijntjes aan het trekken bent op de pc. Ja en dan kom je de schaapskudde tegen met de hoedster en haar drie honden die de kudde voor haar in de gaten houden. Daar kun je niet zo maar aan voorbij lopen. Normaal gesproken kom je de kudde tegen op de hei, inderdaad ‘op de grote stille heide’, maar gezien de warmte hebben ze ook maar de koelte van het bos opgezocht.WhatsApp Image 2018-07-22 at 11.54.06(1) Onderhand waren we wel weer op bekend terrein en dan is het natuurlijk te gemakkelijk om van de route af te wijken en direct naar de auto toe te lopen. Dus, dat doen we niet! Uiteindelijk aangekomen bij de Beekhuizense Vijver, hier nog even het behoorlijk stijgende zandpad bedwingen, nu met wel heel veel los zand én nog steeds een hoogteverschil van 30 meter. Puh, dit lijkt wel strafwerk! Nog een paar slingerpaadjes en een flink aantal meters voordat de autoportieren geopend kunnen worden.  Al met al verliep het navigeren wel goed, maar neemt wel tijd in beslag om elke keer weer te checken of de pijl de goede kant op staat. Het bijwerken door GPS gaat, zeker in een bosrijke omgeving met veel hoge bomen, niet erg snel, zeg maar té langzaam voor een loper. In totaal één kilometer meer gelopen dan gepland, voorwaar wel een mooie prestatie.  Pica’s.
Knipseldwrouteabc

Training, 15 juli 2018

Digital CameraWat zou dit een geweldige memorabele dag worden. Een paar zondagen achter elkaar niet de Fun Sunday Run kunnen meemaken. Was er eerst de Midzomerrun waar ik de atleten heb vast gelegd op de chip en vorige week een pracht weekend mogen beleven tijden de 30ste Afrika Festival in Hertme. Met een geweldige indrukwekkende afsluiting met de ‘Bob Marley van Afrika’, te weten Alpha Blondy. Hoewel op leeftijd maar nog  steeds spring en springlevend zijn boodschap verkondigend van vrede, liefde en respectaf40 en begrip voor elkaar, kortom een behoorlijk brok positieve energie. Check maar even zijn clip ‘Jerusalem’. Maar terug naar vandaag, startplaats Rozendaals veld, voor een afstand van, ik dacht, 12 kilometer. Hoewel de zon al behoorlijk stond te blinken viel de warmte nog mee en in de schaduw van een boom was het zelfs aan de koude kant. Hoewel het begin behoorlijk klimmen was, viel het me niet tegen. Ik zou er bijna aan gaan wennen. Na zo’n vier kilometer begon het zweten en merkt ik, dat de zon behoorlijk aan het branden was. Op kilometer vijf doemde aan de kim het monument ‘The Highlander op. Een aantal wilde deze toch wel even van dichtbij zien, ‘heb ik nog nooit gezien!’. OK, dus op naar de Highlander, altijd leuk voor een foto en hup weer  Digital Cameraterug naar waar we vandaan kwamen. Niet alleen de zon stond stevig te blinken, maar naast de klimmetjes was het behoorlijk los zand, ik mag wel schrijven heel veel los zand. De ingeslagen weg was wel heel lang, behoorlijk, onderweg kijkend naar een afslag die naar rechts zou afbuigen, maar deze was niet voorhanden. Pas op kilometer zeven een afslag bij de ‘de Lange Juffer’, maar deze ging linea recta naar uitkijkpunt ‘De Elsberg’. Ooit in een vorig leven hier geweest met een andere loopgroep, maar we parkeerden toen de auto wel in Laag-Soeren, dat scheelt wel even een aantal kilometers! Maar bij dit uitkijkpunt heb je wel een prachtig uitzicht over de Rheder-en Worthrhederheide. Maar ja, daar schoten we niets mee op, want we moesten wel die kant, maar het hele gebied is stiltegebied en verboden, dit betekende, dat we een behoorlijke lus moesten maken
bigrichting auto, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Tja, er zat even niets anders op. Dus positief blijven en gewoon door bikkelen. De Lange Juffer is een behoorlijke lange klim over drie kilometer en ook nog vals plat, nooit mijn ding, maar ja. Het is wel een prachtig avontuur, alleen mijn heupen en kuiten vonden het schijnbaar iets minder, maar wel goed om eens je grenzen te verleggen, anders kom je er ook niet aan toe. Zie zie je maar weer, dat je via een verkeerd pad ook wel iets goeds van kan komen. Nog drie kilometer en het eind is inzicht. Het werden wel behoorlijk zware kilometers, wandelen, proberen te lopen, maar alles protesteerde onderhand in en aan mijn lichaam en de voorraad water was er ook doorheen gegaan. Maar wel een prachtige uitdaging vandaag. Elke stap kom je dichter bij je doel, dacht ik maar, gewoon stap voor stap. Uiteindelijk bijna zestien kilometer op de teller en een prachtig, maar wel zware memorabele ochtendloop gehad. Maar zeer tevreden over het verloop en zeker mijn excuses naar mijn medelopers die hier ook niet op zaten te wachten. Wel met zijn allen behoorlijk de grenzen verlegd. Zo, nu douchen, koude drank en een cd van Alpha Blondy op en de voetjes omhoog. It’s reggae time! Pica’s.Knipsel