Training, 25 februari 2018

Digital CameraHeerlijk wakker worden en dan zie je, dat het behalve héél vroeg is, ook nog min vijf graden is! Je zou zeggen waar begin je aan, maar ja, als je niet beweegt, gebeurt er niks. En dat geldt op vele vlakken. Voor de verandering maar eens, met vier lagen dik begonnen aan de training én twee broeken aan. Vandaag een onbekend bosje verkennen en wel achter en bij Burgers Zoo. Dus de auto voor begraafplaats Moscowa geparkeerd en op richting de Waterbergseweg. Even een weetje Moscowa is afgeleid van de ernaast gelegen (sinds 1847)  boerderij ‘Moskowa”, inderdaad deze met een ‘k’. De eerste meters liepen lekker weg, een beetje vals plat naar beneden, dat gaf een lekker gevoel. We passeerden hier het Openlucht Museum. Het geluid van de passerende auto’s werd steeds hoorbaarder. Aan het eind van deze weg kruist de A50 de A12 en is het even met de rust gedaan. Op verzoek van Sjan een ruiterpad genomen, maar dat liep niet zo lekker met al die vrieskou, dus maar weer gauw het brede zandpad op. Op drie Digital Camerakilometer waren we plots op de Deelenseweg richting Schaarsbergen. Dan maar even deze weg volgen en de stijgende Cattepoelseweg op. Na 150 meter toch maar weer het bos ingedoken. Op kilometer vier ergens in het bos een speelveld voor de scouting, best grappig om dat ze aan te treffen. Vervolgend een slingerend smal pad volgend,  passeerden we hier een bord met ‘Het Hazenpad’ erop. Ook hier liepen we weer langs de A50, dus feitelijk richting einde. Ondanks de min vijf, liep het prima, geen wind en heel relaxt, echt een zondag ochtend loopje. Aangekomen aan het eind van de route stond de teller op 6,5 km. Hier kon nog wel even een lusje er aan gemaakt worden. Besloten om ‘even’ om Moscowa te lopen, alvorens de loop te beëindigen. Oeps, maar wat een koude wind remde ons af. In het bos totaal geen last van gehad, maar hier was de wind behoorlijk voelbaar. Van de Schelmseweg de Apeldoornseweg op en langs het uit 1957 stammende Fina Benzinestation, dat nu gebruik wordt door Kuiper Makelaardij. Naar ontwerp van Sybold van Ravestey. Van de meer dan twintig gebouwde stations is slechts deze in Arnhem bewaard gebleven, hoewel het ternauwernood aan de slopershamer is ontsnapt. De laatste meters waren in zicht en bijna tien kilometer volbracht. Prima zo! Ondanks de moeizame ochtend start, was het een heerlijke zonnige loop in een nog vrij onbekend gebied. Het smaakt zeer zeker naar meer om deze omgeving beter op de kaart te zetten. Nu…..op naar een warme douche! Pica’s!
Knipsel

Advertenties

Training, 18 februari 2018

Digital CameraWeer een kille ochtend én de ramen van de auto maar weer eens ijsvrij krabben, brrrr, alvorens richting bos te gaan. Fris, maar wel met een veelbelovend klimmend zonnetje, dus dat zou een mooie dag kunnen worden. Dit keer maar weer eens richting Beekhuizen, dat is alweer een lange tijd geleden. Van ooit één vertrekkende ploeg  vanuit Horsterpark vertrekken er nu drie, jawel drie!! Een mijlpaal! Een snelle, een midden én een langzame groep. Uiteraard mag ondergetekende mee met de langzame groep en dat zal genieten worden. Het bos lag er behoorlijk fris bij en de rijp was nog volop aanwezig én de weg richting Posbank was afgesloten. Voor lopers geen belemmering om het bos te Digital Camerabetreden. Het eerste gedeelte, nou ja zo’n 500 meter, was het nog vlak, daarna een stijging tot 45 meter. De spieren nog niet goed warm en dan direct zo’n stijging, nou dan kom je er wel lekker in. Hup, de bocht om en, ja hoor, weer een stijging naar 75 meter. Al dat geklim vergt wel wat van je kuiten. Na een aantal kleine dalingen en nog meer stijgingen uiteindelijk uitgekomen op ons hoogste punt van vandaag, te weten  114 meter. We waren op de Zijpenberg aangekomen. De paden waren niet lekker om te lopen, de vele sporen van fietsers waren bevroren en zeker op de Zijpenberg nog hele paden voorzien van complete ijslagen. Tja, dan is even niet opletten al genoeg om even de balans te verliezen. De Zijpenberg is zoals zo vele heuvels vormgegeven tijdens de laatste twee ijstijden. De voorlaatste ijstijd, voor de kenners ‘het Saalien’, drongen de zandgronden middels gletsjers vanuit Scandinavië Nederland binnen, de zogenaamde stuwwallen. Zo Digital Camera zijn vele heuvels in Nederland terechtgekomen. Vanuit deze toppen heb je toch een pracht uitzicht. We mogen de Scandinavische gletsjers wel dankbaar zijn, anders was Nederland wel heel erg plat geweest, nu hebben we in ieder geval wat hoogtes en hierdoor prachtige routes om te lopen. Je ziet wel, wat van ver komt is toch wel goed en een prettige aanvulling.  Vanaf de Zijpenberg was het lichtelijk heerlijk dalen richting Beekhuizen.  Wel weer goed oppassen want de ijsschotsen waren niet ver weg. De laatste kilometer begonnen de kuiten wat harder te worden dan goed voor mij is. Maar, het was weer een heerlijke tocht door de bossen, wat een pracht omgeving en panorama. Ondanks de lastige paden en stijgingen volop genoten van deze trip. De zondag kan wat mij betreft beginnen.   Pica’s.
Knipsel

 

8 van Apeldoorn – 2018

Digital CameraNet als vorig jaar weer eens de ‘Acht van Apeldoorn’ gelopen. Al bijna drie maanden geen wedstrijd gelopen, alleen maar minder fraai getraind, dus zeer benieuwd wat het vandaag gaat worden. Al bij buitenkomst voelde het bitterkoud aan, wat ook nog gepaard ging met een flinke bries. In 2017 resulteerde deze acht nog in een tijd net onder de 50 minuten (min 1 seconde), dat zal vandaag vast niet zo lopen, ondanks dat ik vorig jaar behoorlijk slecht liep i.v.m. de knieën, wat dat betreft zou het dus iets beter moeten zijn. Maar ja, conditie! Slechts een klein gezelschap liep de acht kilometer. Het was plezant gezellig om weer in Orpheus je voor te bereiden op de loop. Ik startte bijna achteraan in big1de file, het duurde daardoor ook twaalf minuten alvorens de startstreep werd gepasseerd. Dan remmen los en maar hopen, dat het goed komt. De beginfase was het rond de zes, misschien iets te snel, maar ik liep lekker en begon heel rustig mensen in te halen. Altijd een heerlijk gevoel en motiveert om de pas er in te houden. Een voordeel van het achteraan starten. Hoewel zo af en toe er drie dames voor je voeten lopen en die je amper kan passeren, maar goed dat is ook onderdeel van de loop. De Jachtlaan (zo’n twee km) was toch iets langer dan verwacht. Eindelijk dan rechtsaf richting ‘Berg & Bos’. Hier was ik me al aan het voorbereiden op het vals plat op de vier km wat al behoorlijk dichtbij kwam. Heel mooi te zien op de grafiek, naarmate de heuvel nadert hoe zachter ik ging lopen. De pasjes werden kleiner en namen meer tijd in beslagKnipsel2maar zonder te stoppen gehaald en als bonus even een staande slok genomen alvorens de weg te vervolgen. Ja, daar was ik best tevreden over. Vanmorgen niet gedacht dat ik de eerste vier in één keer zou kunnen redden, edoch! Vanaf de slok was het (bijna) alleen maar bergafwaarts en dat liep heerlijk. Ook hier weer mensen inhalen, inhalen en inhalen. Elke stap brengt je dichter bij de finish (wat een wijsheid, maar goed voor je mindset!) en je ziet de kilometerpaaltjes passeren. Hoewel op kilometer zes weer last van de heupen, maar blij, dat de knieën zich niet melden. Doorgaan, even de pijnDigital Camera verbijten en proberen om nog de laatste 200 meter aan te zetten om de finish te halen. Tijd 51:56, wel twee minuten langzamer dan vorig jaar, maar wel met een lekker gevoel gelopen. Ik kan misschien beter wedstrijden lopen dan trainingen volgen. Daar maar eens even een paar nachtjes over slapen. Na de loop de inwendige mens versterken met o.a. erwtensoep in Orpheus en nababbelen over toch wel weer een mooie prestatie. Zekers met een bijzonder lekker én goed gevoel gelopen en overgehouden aan deze acht kilometer en dit biedt zeker perspectieven voor de toekomst. Wat mij betreft mag de lente beginnen.Wat hebben we het toch goed met zijn allen! Pica’s!
Knipsel