Venloop 2018

Digital CameraOok dit jaar op naar Venlo voor de Venloop. Een aantal keren meegedaan aan de halve, maar vorig was het lichaam te slecht om iets te doen. Dit jaar met veel positiviteit ingeschreven voor de halve, maar dat zou het toch zeker niet gaan worden. Zeker dagen voor de première lopen dubben om mee te lopen met de 10 km. Het voelde tenslotte niet allemaal echt goed. De avond voor de wedstrijd de knoop doorgehakt om toch mee te doen met de tien kilometer. Mede omdat ook een aantal geblesseerden zich hier ook aan waagden. Samen trekken we elkaar er wel doorheen, was mijn motto. Het weer was WhatsApp Image 2018-03-25 at 11.57.04abnormaal lekker, vorige week nog weggewaaid tijdens het fotograferen door een koude snerpende wind bij de Stevensloop en nu shirtje en korte broek en de zon op je snoet, tja! Met zijn vieren bij de laatste lopers aangesloten. Het duurde even, nou even, voordat er eindelijk gestart kon worden. Om precies te zijn 14 minuten wandelen vanuit de achterste positie naar de startstreep. De zon had al behoorlijk kracht gekregen en leefde zich helemaal uit op mijn hoofd, een petje zou geen luxe geweest zijn. Na de startstreep was het behoorlijk krap, er was geen doorkomen aan. Ik liep hier onderhand bijna acht minuten per kilometer. Ik ben niet al te best, maar zo. Het was behoorlijk inspannend om dit lage tempo te lopen. Ik merkte, dat de lies in beweging kwam en een beetje protesteerde. Toen de straat breder werd ontpopte zich een redelijk vals plat wat weer ten koste ging van mijn knieën. Na een kilometer of twee even een gevoel van opkomende spuugnijgingen. Ondanks al deze ongemakken was het weer een heerlijk gevoel om in een wedstrijd te mogen en kunnen lopen. Even dan maar alles verbijten. Tenslotte zijn er ergere dingen te verzinnen.  Na een kilometer of vier, ineens zware bovenbenen, deze waren totaal niet meer gewend aan dit constante tempo van zes en een halve minuut per kilometer, hoewel ik mijzelf prima voelde. Bij de DSC07047 (Large)waterpost halverwege even een slokje gedronken en maar heel even wachten op mijn medelopers. Puh, zelden zo gezweet, was het ineens bloedheet geworden en dan lopen er omstanders met gewatteerde windjacks, onvoorstelbaar. Naar mate de kilometers vorderden werd het steeds zwaarder en ging daardoor richting de zeven minuten per kilometer. Na kilometer acht werd het echt te zwaar voor me. De bovenbenen waren klompen hout geworden. Waren mijn loopmaten er niet geweest was ik rustig gaan wandelen, zij trokken mij de laatste kilometers er doorheen! Langs het gehele parcours enthousiaste mensen die je aanmoedigen en dan loop je de laatste kilometers richting centrum en dan wordt het alleen maar drukker, voller en sfeervoller. Volop muziek om je heen, loopmaten die je aanmoedigen en dan kun je niet meer stoppen en loop je die Digital Cameralaatste meters op karakter tot na de finish en dan is het op adem komen en even pas op de plaats. Puh, een zwaar verdiende medaille! Ondanks alles zeer tevreden en alle lof naar mijn loopmaten, zonder hun was de race tien minuten langer geworden. In feite is tijd ook niet meer belangrijk, wel lekker en gezond lopen en daar moet zeker nog wel aan gewerkt worden. Zeer positief vertrokken vanuit het centrum van Venlo naar Meterik, waar onze accommodatie voor dit weekend was. Wat een heerlijk weekend, wat een weer, wat een pracht sportevenement, wat een heerlijke ploeg. Hopelijk kan ik volgend jaar minimaal weer aansluiten voor de tien. Er moet aan gewerkt worden, edoch!
rondjevenlo

Advertenties

Training, 4 maart 2018

Digital CameraAfgelopen week geen enkele training gedaan of kunnen doen. De eerste was veels te koud ondanks dat alle lichaamsdelen behoorlijk in het vet zitten en de tweede training is geskipt vanwege een gure, niet te bevechten oostenwind. Nee, echt geen beginnen aan. Dus vandaag maar weer eens wagen aan een FRoS Together Training. start van deze gezamenlijke training was bij pontje Pannerden. Het was lekker fris aan het water, maar gelukkig geen verstikkende wind. De eerste kilometers was het prima loopweer, windje in de rug en dat loopt lekker. Het lichaam was ondertussen aan de kou gewend, de temperatuur was net onder het vriespunt. DDigital Camerae Waalse Dijk op en dan de Blauwe Hoek in. Na vier kilometer voelde ik de bovenbenen al stijf worden. Ook speelde mee, dat de conditie ook niet al te best is en daar bovenop ook nog een opkomende verkoudheid. Tja, de tijd van het jaar zal ik dan maar zeggen. Nog even een stukje Gendt meegenomen en op ongeveer een kilometer of zeven ineens een overload aan “Verboden Toegang’ borden en hup daar ging de meute, het ‘verkeerde’ pad op of in. Gelukkig  maar een honderd meter, maar voor hetzelfde geld komt er een boer met een hooivork je achterna of een niet al te brave hond. Dan is honderd meter wel erg lang. Ja, je weer het maar nooit daar langs de Linge. De Linge is een kunstmatige rivier en alleen toegankelijk voor de kleine re schepen. De grote   schepen opvarend kunnen niet verder dan Geldermalsen. In vroeger rijden ging alle vrachtvervoer naar en van de dorpen via de Linge. Ondertussen was de wind niet meer in de rug aanwezig en hadden we deze pal voor ons. Dan is het toch wel behoorlijk fris en zeker als deze af en toe achter het wolkendek verdwijnt. De tegenwind in combinatie met de eerdere probleempjes die er ook niet minder op worden werd de cyclus weer hardlopen, wandelen enz. Na kilometer negen weer even stilDigital Camerastaan en dit kr bij het kasteel. Op de plaats van het kasteel bevond zich in de 9e eeuw al een versterkt huis, bekend onder de naam Villa Dorenburc. Hieruit is in de 13e eeuw een bescheiden kasteel ontstaan. In de loop der eeuwen is het steeds verder uitgebreid tot de hoofdburcht zoals die nu nog is te zien. In de 15de eeuw werd de voorburcht gebouwd. Deze bevat woonvertrekken, een kapel en een boerderij. Dit laatste is uniek voor een Nederlands kasteel. Ook de tv-serie Floris is hier opgenomen. In 1937 was het behoorlijk in verval  en werd door de opgerichte stichting gerestaureerd. Echter in ’45 werd het abusievelijk gebombardeerd door de Engelsen. Vanaf 1947 is de opbouw weer begonnen en deze heeft geduurd tot 1968. Prachtige historie en dat bij ons om de hoek. Vanaf het kasteel was het nog twee Knipsel2kilometer over de Rijndijk met weer die %$#$%& tegenwind. Het was vechten om de benen in de vooruit te krijgen. De bovenbenen gaven goed tegengas en de heup begon ook weer op te spelen. Gelukkig was het pontje in zicht en dat gaf de burger moed. Na weer de Neder-Rijn overgestoken  te zijn met het pontje, nog even een warm drankje langs het water om in ieder geval van binnen een beetje warm te worden. Hoewel er een vies briesje op de kade zijn eigen gang ging. Al met al, zeker de tweede helft van de run niet al te best én lekker gelopen, maar een fraaie leerzame route en ook voor herhaling vatbaar in de zomerperiode. Eric en Erik bedankt voor de route en voor de warme drank. Ik kijk alweer uit naar de eerste zondag in april. Pica’s
Knipsel (Large)