Venloop 2018

Digital CameraOok dit jaar op naar Venlo voor de Venloop. Een aantal keren meegedaan aan de halve, maar vorig was het lichaam te slecht om iets te doen. Dit jaar met veel positiviteit ingeschreven voor de halve, maar dat zou het toch zeker niet gaan worden. Zeker dagen voor de première lopen dubben om mee te lopen met de 10 km. Het voelde tenslotte niet allemaal echt goed. De avond voor de wedstrijd de knoop doorgehakt om toch mee te doen met de tien kilometer. Mede omdat ook een aantal geblesseerden zich hier ook aan waagden. Samen trekken we elkaar er wel doorheen, was mijn motto. Het weer was WhatsApp Image 2018-03-25 at 11.57.04abnormaal lekker, vorige week nog weggewaaid tijdens het fotograferen door een koude snerpende wind bij de Stevensloop en nu shirtje en korte broek en de zon op je snoet, tja! Met zijn vieren bij de laatste lopers aangesloten. Het duurde even, nou even, voordat er eindelijk gestart kon worden. Om precies te zijn 14 minuten wandelen vanuit de achterste positie naar de startstreep. De zon had al behoorlijk kracht gekregen en leefde zich helemaal uit op mijn hoofd, een petje zou geen luxe geweest zijn. Na de startstreep was het behoorlijk krap, er was geen doorkomen aan. Ik liep hier onderhand bijna acht minuten per kilometer. Ik ben niet al te best, maar zo. Het was behoorlijk inspannend om dit lage tempo te lopen. Ik merkte, dat de lies in beweging kwam en een beetje protesteerde. Toen de straat breder werd ontpopte zich een redelijk vals plat wat weer ten koste ging van mijn knieën. Na een kilometer of twee even een gevoel van opkomende spuugnijgingen. Ondanks al deze ongemakken was het weer een heerlijk gevoel om in een wedstrijd te mogen en kunnen lopen. Even dan maar alles verbijten. Tenslotte zijn er ergere dingen te verzinnen.  Na een kilometer of vier, ineens zware bovenbenen, deze waren totaal niet meer gewend aan dit constante tempo van zes en een halve minuut per kilometer, hoewel ik mijzelf prima voelde. Bij de DSC07047 (Large)waterpost halverwege even een slokje gedronken en maar heel even wachten op mijn medelopers. Puh, zelden zo gezweet, was het ineens bloedheet geworden en dan lopen er omstanders met gewatteerde windjacks, onvoorstelbaar. Naar mate de kilometers vorderden werd het steeds zwaarder en ging daardoor richting de zeven minuten per kilometer. Na kilometer acht werd het echt te zwaar voor me. De bovenbenen waren klompen hout geworden. Waren mijn loopmaten er niet geweest was ik rustig gaan wandelen, zij trokken mij de laatste kilometers er doorheen! Langs het gehele parcours enthousiaste mensen die je aanmoedigen en dan loop je de laatste kilometers richting centrum en dan wordt het alleen maar drukker, voller en sfeervoller. Volop muziek om je heen, loopmaten die je aanmoedigen en dan kun je niet meer stoppen en loop je die Digital Cameralaatste meters op karakter tot na de finish en dan is het op adem komen en even pas op de plaats. Puh, een zwaar verdiende medaille! Ondanks alles zeer tevreden en alle lof naar mijn loopmaten, zonder hun was de race tien minuten langer geworden. In feite is tijd ook niet meer belangrijk, wel lekker en gezond lopen en daar moet zeker nog wel aan gewerkt worden. Zeer positief vertrokken vanuit het centrum van Venlo naar Meterik, waar onze accommodatie voor dit weekend was. Wat een heerlijk weekend, wat een weer, wat een pracht sportevenement, wat een heerlijke ploeg. Hopelijk kan ik volgend jaar minimaal weer aansluiten voor de tien. Er moet aan gewerkt worden, edoch!
rondjevenlo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s