Training, 15 april 2018

DSCF0006.JPGDoor de warme omstandigheden vielen mij de afgelopen week de trainingen zwaar. Dat wordt dus weer even wennen. Ik moet wel zeggen, dat het zweten wel weer heerlijk is, lekker die poriën open zetten en al het opgehoopte vuil naar buiten gooien. Vandaag weer eens een rustige opkomst; in mijn optiek wordt het elke week rustiger aan het Fun Run loopfront. Naarmate de temperatuur stijgt, daalt het aantal lopers. Slechts één rustige loper die mijn sporen ging volgen was Rowan. Dus met zijn tweeën op naar de Pinkenberg! Startplaats was bij Buiten sportcomplex ‘de Pinkenberg’. Direct beginnen met een flinke stijging valt tegen, de kuiten beginnen dan ook direct te protesteren. Dan maar even rustig wandelen en boven aan de heuvel de hielen maar weer in gang brengen. Nog geen 500 meter van de start en de eerste wandeling is al een feit, dat wordt een zware tocht. Dalen gaat mij prima af, maar dat stijgen kost me moeite, niet alleen fysiek maar ook conditioneel. Ik kom er maar niet overheen. Even rekken en strekken bij de Emmapiramide die 98 meter hoog is plus nog een stellage van vijf meter om boven de boomtoppen uit  te kijken. Daarna direct weer door via een smal bospad dat uitmondde op een klim van een kilometer. Ja, je kunt het treffen. Nog een paar ‘up’ and ‘downtjes’ om lang de brandtoren te geraken. Onderweg nog even een flinke Schotse Hooglander gespot, die niet met ons op de foto wilde gaan. Deze had alleen maar aandacht voor het Digital Cameraeten. Exact op kilometer vijf stonden we naast de brandtoren op een hoogte van ongeveer 100 meter. Men is bezig om het fietspad te renoveren met betonplaten, ziet er  fraai uit en kan mi weer jaren mee, in ieder geval beter dan het gaterige asfalt. Halverwege het fietspad afgeslagen op de zg Kerkpad. Ongetwijfeld zal hier een kerk hebben gestaan of er naar toe hebben geleid. Je staat hier midden op de hei, zouden het de hagenpreken zijn geweest. Wel een lekkere afdaling, dat wel weer, van toch wel een dikke kilometer. Via het fietspad langs de honden uitlaatplaats. Een behoorlijke volle bak daar, geen parkeerplek meer over. Waar komen ze ineens allemaal vandaan? Daarna weer een heerlijke afdaling, ja dat gaat me beter af en uitkomend op de Beekhuizenseweg. Langs de Buitenplaats Beekhuizen, waar ik even snel zag, dat er een soort glamping was aangelegd. Ik kan het ook fout hebben gezien, want zo helder was ik nou ook weer niet, maar zag er wel fraai uit. Even doorsteken via de achterkant van de Tennisvereniging, nog één pittig bultje en het eindpunt is in zicht. Vandaag een zwaar bevochten route, we hebben dan ook niet erg vlak gelopen en veel heuvels de revue laten passeren of eindelijk moeten beslechten. De inspanning was goed te merken aan mijn heupen en linker knie, maar wel weer bijna een elf kilometer op de teller. Laat nu de zon maar schijnen, ik ben helemaal klaar voor een rustig momentje!  Pica’s
Knipsel

Advertenties