Training, 27 mei 2018

Digital CameraHet was rustig bij het verzamelpunt, de snelle groep was redelijk present, maar de midden en de iets langzamere groep waren amper aanwezig. Voor de langzame groep meldde zicht één stoere loper, Rowan. Voor de midden groep slechts één aanwezige. Waar zit iedereen toch, strand, camping, in bed, of men vindt het gewoon te warm om een afstandje te lopen. Warm was het wel, zelfs een beetje broeiend, zelf dacht ik, dat er een ommezwaai in het weer zou komen, maar dat bleef uit. Toch samen vertrokken richting Beekhuizen voor een rondje van zo’n acht kilometer. De eerste kilometers is het klimmen, klimmen en nog eens klimmen langs de Beekhuizenseweg. Dat voel ik wel in de kuiten, na een kilometer toch maar even de kuiten en de andere spieren rekken en strekken. Want na deze klim zullen er nog wel een paar volgen. Oeps, het is vandaag behoorlijk uitkijken, ze komen van alle kanten, het betere weer is aangebroken, de wielrenners vliegen je aan alle kanten voorbij. Terwijl wij met veel inspanningen de heuvels proberen te temmen, vliegen zij in volle vaart ons voorbij. Het lopen in het bos ging redelijk goed, lekker beschut, maar na zo’n drie kilometer kom je toch op de hei, waar je de volle zon krijgt aangeboden. Dus werd even lekker zweten, het gutste uit de poriën, wel lekker voor de interne schoonmaak. Op het vijf kilometer punt, midden op de hei, even genieten van een slok water en van de rust en van de omgeving. Nog een paar heuvels alvorens het weer naar beneden gaat. Bij kilometer zeven begonnen de kuiten en ook de bovenbenen behoorlijk zwaar aan te voelen. Ik merkte wel, dat ik de afgelopen weken te weinig gedaan heb aan het bedwingen van de heuvels oftewel te weinig in het bos heb gelopen. Puh, de verzuring zat er aan te komen en kwam tenslotte ook behoorlijk binnen. Tenslotte uitgekomen op een dikke tien kilometer in plaats van de geplande acht. Maar ondanks, dat de laatste kilometers gewoon zwaar waren, heerlijk samen met Rowan de heuvels bedwongen. Op naar douche, rust en een koele slok!
Knipsel

Advertenties

Training, 20 mei 2018

DSCF0004.JPGVandaag maar eens een rustige training tussen de dagen van Music Meeting door, tenslotte nog even energie overhouden om dit de komende dagen nog mee te maken. Startplaats vandaag was in Rozendaal aan de Schelmseweg, ooit een toegangspoort naar het landgoed van het kasteel, maar dat is wel heel lang geleden. Ondanks de planning om het rustig aan te doen, ontkom je toch niet aan de kleine klimmetjes, je kunt ze niet ontlopen. Het begin was kil, zeker onder de bomen, maar na een kilometer gutste het alweer uit alle poriën van mijn lichaam, met dank aan het honkvaste wintervet. Gisteren de eerste dag van Music Meeting mee mogen maken, veel verschillende stijlen passeerde de revue, van hee ingetogen tot spetterende Afrobeat. Voor mij stak ‘Sahad & The National Patchwork’ er wel boven uit. Een Senegalese band onder aanvoering van Saha

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sarr. Wat een geweldige muzikanten, wat een interactie, wat een ritme, van aanstekelijke Afrobeat tot Malinese Blues. Wow, wat is live muziek toch geweldig om mee te maken. Nog één zo’n band en de Music Meeting kan al niet meer stuk. Maar terug naar het lopen, tenslotte gaat het daarom, de rechterknie begaf het af en toe bij klimmetjes of oneffenheden, dat was wel een raar gevoel. Als laatste nog langs de Rozendaalse Golfclub gelopen, dit keer met gevaar voor eigen leven. Een golfbal dwaalde behoorlijk onze kant op en beland diep in het bos. Hoe fout kun je slaan. Toch maar netjes de bal terug gegooid, want als dat de hele dag zo doorgaat ben je zo door de ballen heen. Het kan verkeren. Niet veel kilometers gemaakt, amper acht, maar zwaar genoeg en zoals ik al schreef ….. energie overhouden voor de komende dagen. Let the  music begin!
Knipsel

Training, 13 mei 2018

Digital CameraEen mens loopt er wat af, eerst de Bevrijdingsestafette, dan afgelopen donderdag Dauwlopen en dan vandaag de Zondagse Fun Run. Oh ja, tussendoor nog even meegedaan aan de vrijdagtraining. Je zou zeggen, dat het wintervet onderhand wel gedag zou hebben gezegd, maar deze is behoorlijk honkvast. Vandaag maar eens dicht bij huis blijven, de dijkjes opzoeken. Normaal ben ik niet zo van de dijken, een prachtig gebied dat wel, maar als ik die lange vertes zie waar maar geen eind aan komt zakt mij de moed in de schoenen. Maar zo af en toe best lekker en zeker met een groep die houdt je wel aan de loop. Startpunt vandaag Loowaard. Eerst maar eens langs de Mammoet Digital Camerarichting Pannerden. Een Mammoet van 5×5 en 8000 kg zwaar en gemaakt door Joris Baudoin bekijkt de Kandiadijk al vanaf 2005. De eerste kilometers verliepen prima én onder de 6 minuten per kilometer. Wel met een windje, hetzij een rustig windje in de rug, dat weer wel. De Kandiadijk gaat op een gegeven moment over in de Pannerdense Waard, waar we na 3,5 km afsloegen en de Deukerdijk vervolgden. Puh, aan het eind toch weer vals plat, met moeite de top gehaald, dat val weer tegen. Linksaf de Berghoofdseweg op. Dat we de vijf kilometer gepasseerd waren kon ik wel goed merken aan mijn rechter heup, deze begon weer op te spelen. Dus af en toen een rek en strek en weer verder. Edoch de Leuvensedijk was in aantocht, maar betekent toch weer een lastig vals plat wat beklommen moest worden, dan toch maar wandelend naar boven en pas weer starten boven op de dijk. Trouwens Leuvensedijk is genoemd naar het verdronken buurtschap[p ‘Het Leuven’, wat ergens in de Jezuïtenwaay moet zijn verdwenen. Het Leuven bestond in 1735 uit een langgerekte straat van ongeveer 350 meter met daaraanDigital Camera 15 huizen, elders in de buurtschap stonden nog vier huizen. De straat kwam uit op de Oude Rijn. In 1799 verdween de buurtschap door een dijkdoorbraak, waarbij de kolk de Jezuïtenwaay ontstond. Al met stond de teller al op 9 kilometer. Nog even stil gestaan bij het monument van de Gebroeders Meuwsen op de dijk. Een aantal dagen geleden tijdens de Bevrijdingsestafette in de zeer vroege ochtend hier ook langs gekomen om een krans te leggen, deze was nog wel aanwezig, maar de linten waren er afgehaald, vreemd (?). Hierna nog een dikke kilometer en de training voor vandaag zit er op. Het waren trouwens wel hele zware kilometers, de heup was lastig, maar de spieren werden ook stijf en werkten niet meer mee. Uiteindelijk uitgekomen op 11,3 km. Ondanks alle pijntjes best zeer aangenaam met de groep gelopen. Ik wil niet spreken over progressie, maar zat er wel tegen aan. Wat mij betreft kan de dag beginnen. Pica’s.Knipsel

Bevrijdingsestafette 2018

DSC08829Ook dit jaar weer meegegaan met de Bevrijdingsestafette. Een mooi initiatief om die, die gevallen zijn voor onze vrijheid te blijven herdenken. Vrijheid is nog steeds een kostbaar goed wat gekoesterd moet worden om ook te beseffen, dat het niet overal en altijd vanzelfsprekend is. Laten we er zuinig op zijn. De organisatie verliep vlekkeloos, dat mag ook wel eens gezegd worden. Het weer was perfect, misschien iets aan de koude kant, maar goed te doen en het was droog. Gezellig op naar Wageningen om het vuur op te halen. Maar eerst melden, crimineel waar zou dat zijn, dat werd behoorlijk zoeken, maar uiteindelijk gevonden. Nu al behoorlijk wat meters gemaakt. Het was druk, zo niet chaotisch. Op een veel te kleine ruimte te veel mensen die of zich moesten melden of met de groep op de foto wilden. Ja en dan de grote rij voor maar één wc. Hoe kun je het verzinnen; er komen 2.000 mensen zich melden en voor een groepsfoto en dan één wc.  Ja er stonden genoeg dixy’s , maar wel achter een gesloten hek en bedoeld voor het festival die morgen van start ging. Dus wachten, wachten, wachten. Eindelijk was de DSC08836laatste van ons geweest en kon er eindelijk een foto gemaakt worden. Direct naar de finish waar we plek 66 gingen innemen en wachten op de start. Deze verliep tegen alle verwachtingen in bijzonder snel, dat was even ongekend. Afijn, de estafette was begonnen. De estafette verliep perfect, alle groepjes stonden op tijd klaar en konden direct vertrekken om hun afstand te volbrengen. Onderweg deed de groep diverse oorlogsmonumenten en erebegraafplaatsen aan om een krans te leggen. Een minuut stilte om weer even stil te staan bij de gevallenen. Mij eerste estafettes verliepen prima, hoewel ik tegen de zes minuten per kilmeter aan zat. Eigenlijk iets te hard voor mijn doen, maar ja je laat je weer meetrekken met de groep. Tenslotte is het een DSC08975groepsgebeuren. Zo tegen de ochtend begonnen de darmen op te spelen en waagde ik mij niet meer om de laatste estafette te lopen en koos voor een veilige plek in het busje. Veiligheid voor alles. Het was weer een pracht gezicht om de zon te zien verschijnen aan de kim toen we over de dijken liepen. De lucht kleurde roze tot rood en aangenaam azuur blauw. Een prachtig spel van de natuur die ons verwelkomde en weer bracht in de gemeente Duiven. Slaap, nee, totaal geen last gehad van overvallen worden door slaap. Nog even de ceremonie bij het monument in Duiven inclusief kranslegging en het bevrijdingsvuur overhandigen aan de burgemeester, tenslotte is het daarom te doen. Het was weer een geweldige en avontuurlijke nacht en dankbaar om dit mee te mogen DSC09124maken. Iedereen is heel en gezond aangekomen en dat is ook belangrijk. Rest ons nog een gezamenlijk ontbijt om weer op krachten te komen en de belevenissen van deze avond, nacht en ochtend even de revue te laten passeren. Wat kan het leven toch veel in zich hebben, zo lang je maar beweegt!
DSC09152