Training, 9 december 2018

Een echte woeste najaarsnacht ging aan deze zondag vooraf. Trouwens de zondagochtend begon niet veel beter bij het opstaan. Het zal toch moeten gaan gebeuren: de zondagse Fun Run en Fun was het dit keer zeker. Vandaag startplaats De Steeg. Maar voordat de race kon beginnen, de auto net iets te ver en te hard op een stuk gras langs de weg gezet met als resultaat draaiende wielen en opspattende modder, weg gras. Kortom zo vast als wat en geen kant meer op kunnen. Gelukkig was de reddende engel  Dani die het aandurfde om de auto uit de modder te trekken. Opgelucht kon ik weer denken aan een trainingsrondje. Dus al behoorlijk wat aan oefeningen gedaan voordat ik kon beginnen aan de training én uiteraard door en door nat. Ach, wie niet. Bij de start het bos in op zoek naar het begin van de route. De eerste meters was niks anders dan klimmen, hoger en nog een stukje hoger. Steeds dicht in de buurt van de route, maar dan ook weer net niet. Wel een prachtige omgeving hier, maar behoorlijk glooiend.

Nadat we twee kilometer door een door en door nat en glad bos hadden gelopen, toch maar besloten om de vastgestelde route niet te handhaven (die toch moeilijk te vinden was), maar op een harde ondergrond de route te vervolgen. Willem was de gids voor de rest van de route en bracht ons langs Landgoed Rhederoord, vandaag de dag een conferentie oord annex party, trouw locatie, enz. Dit gebouw, toen nog iets kleiner van het huidige,  dateert van zo rond 1746 en werd gebouwd door Willem Reynier Brantsen. Zijn huidige vorm heeft Rhederoord dan ook aan meerdere verbouwingen in de 19e en 20e eeuw te danken. Hier moeten ook de zg. mammoetbomen staan van ongeveer veertig meter hoog oftewel ‘Sequoiadendron Giganteum en behoren hiermee tot de hoogste in Nederland. Ondertussen was het toch steeds  klimmen geblazen en daar kunnen de knietjes niet zo best tegen. Gas terug en weer starten dan maar. Beekhuizenseweg doemde op, een teken, dat de geplande tien kilometer niet gehaald zou worden. De laatste kilometer ging heerlijk heuvel afwaarts. Wow, wat een tempo! Wat loopt dat lekker en dat geeft toch wel een kick. Beneden aangekomen bijna acht op de teller, door en door nat, maar wel een heerlijke ochtend loop, ondanks de stroeve opstart.  Zo, nu nog even de gemaakte groeven terug duwen en proberen het een beetje te normaliseren, het betere kleiwerk zal ik maar zeggen. Zo’n buitje, bui dus, mag elke week wel, beter dan de stormen die je de adem benemen. De zondag kan beginnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s