Training, 17 februari 2019

Vorige week zondag in Schoorl vertoefd tijdens de NK wegwedstrijd. Gelukkig was de heftige wind van de dag ervoor gaan liggen anders was het behoorlijk bikkelen voor de atleten. Dus vandaag maar weer eens gewaagd aan de zondagse Fun Run. Ondanks, dat er een groep de Montferland aan het repeteren is, toch een redelijke opkomst van zestien lopers plus één hond. Startpunt vandaag Bakenbergseweg. Vanuit hier de Schelmseweg op richting Oosterbeek door landgoed Mariëndaal. Hier werd in 1392 grond ter beschikking gesteld voor het bouwen van het Augustijnenklooster ‘Domus Fontis Beatae Mariae’ oftewel ‘Het huis bij de bron van de Heilige Maria’. Langs de weg staat nog een stenen tafel wat voorheen dienst deed als kloostergrafzerk. De hele Schelmseweg aflopend bevind je je opeens in Oosterbeek en dan zit je pas op een goede twee kilometer. Hier in de bebouwde kom werd het behoorlijk klimmen geblazen. Op vier kilometer passeerden we de ingang naar Erebegraafplaats Oosterbeek. Vandaag maar even overslaan. In de nacht van 4 op 5mei gaan we er wel langs om een krans te leggen, vandaag even niet.

Vanaf de grote weg steken we het bos in, toch weer even zoeken naar de juiste richting ondanks de navigatie. Op zes kilometer passeren we de abdij ‘Koningsoord’ bevolkt door nonnen, monniken en missionarissen. Deze ligt aan het eind van de Sportlaan. Het is de enige trappistenabdij die Nederland heeft. Ooit gesticht in 1881 in Tilburg en verhuisd richting Berkel-Enschot in 1937 en omdat er woningen werden gebouwd is de orde uitgeweken richting Arnhem. De verhuizing heeft plaatsgevonden in 2009 en staat op het terrein van de ‘Missionarissen van Mill Hill’. En voort dendert de karavaan, de heuvel op van de Sportlaan en link en rechts de golfterreinen van Papendal. Op kilometer zeven even de Amsterdamseweg oversteken. Nou even. Tja, het kan je overkomen, midden op de snelweg struikelde ik en zag liggend op de grond en kijkend naar rechts met fikse snelheid auto’s op mij afkomen. This is my moment! Oeps, dat wordt snel opstaan en weg wezen hier. Je kunt het erger treffen, toch? Gelukkig alleen een kapotte broek en beschadiging van mijn ego voor de rest niks aan de hand. Nog even langs het Bio Vakantieoord en verder genieten van landgoed Warnsborn, dat nu met deze magistrale zonnestralen er geweldig rustig en kleurend bijligt. Prachtige en verrassende route, iets teveel verschil in hoogte, maar wel avontuurlijk. Wat een kan een mens toch hiervan genieten. Met een vermoeiende heup beëindig ik de route voor vandaag en ga rustig bijkomen van de schrik en verder genieten van deze prachtig geschonken zondag.

Pica’s (ook nog pica’s van ‘the making of’…..nu kan het)

Advertenties