Training, 23 juni 2019

Na een drukke zaterdag, vandaag maar weer eens wagen aan de zondagse Fun Run. De doordeweekse training verliepen redelijk, maar vanochtend vroeg was de warmte al weer goed te bespeuren. Bij de verzamelplek in Horsterpark was er geen animo voor de korte, rustige route en meehollen over een afstand van 14 kilometer op tempo 12, ga ik echt niet meer redden. Dus maar besloten om alleen vanuit het park een rondje Westervoort te lopen. Vriend Rowan schoof bij deze oude garde aan om mee te lopen. Wordt het toch nog een stuk gezelliger. Drukke zaterdag? Jazeker, in de ochtend mee mogen doen met het Plogging evenement in Horsterpark. Hoewel minder mensen participeerden dan bij de eerste editie, waren echt wel de die-hards aanwezig. Door de weeks zijn al veel vrijwilligers bezig om al dat zwerfafval op te ruimen, stel dat dit niet mee zou gebeuren? Eén keer per jaar meedoen aan zo’n nuttig evenement is toch wel het minste. Vanuit Plogging direct door naar het Keti Koti Festival in het Afrika Museum. Samen het slavernij verleden herdenken en de vrijheid vieren. Wel een relaxte bedoeling daar, maar waanzinnig druk. Vandaar ook mijn relaxte foto (on top) tijdens een ‘coconut’ biertje. Bijna 5.000 mensen liepen op het buitenterrein van het museum. Allemaal waanzinnig kleurrijk en prachtig uitgedost, op zijn zondags. Geweldig! Maar terug naar de training.

Vanuit het park richting dijk om rechtsaf af te slaan naar Westervoort. Je voelde de hitte vanuit het betonpad al naar boven komen, dat wordt wat dalijk als de kilometers gaan tellen. Vanuit Schans de Pleydijk gekozen en daarna de Kleine Pley op, zeg maar de oude dijk die langs de IJssel loopt. Oeps, dijkjes lopen lijken oneindig, wel een pracht gebied met al die watervogels, dat weer wel. Ondertussen al een paar keer moeten wandelen, last van de bovenbenen die begonnen te zeuren. Eindelijk naar beneden via de Veerdam voorbij het oorlogsmonument om uit te komen op de IJsseldijk. Puh, het wordt er niet koeler op, zo continu in de zon lopen, gelukkig was er af en toe een koel briesje. IJsseldijk, ook al zo’n lekkere lange dijk van twee kilometer, uitkomend bij de ‘bult van Putman’. Sinds eind 2018 is Natuurmonumenten de eigenaar van deze veel omstreden vuilstort. Tenminste van de toplaag, niet wat er onder zit. Maar er schijnt wel veel klein wild te zitten, maar openstelling voor publiek is nog steeds niet van toepassing, hoewel het wel een recreatieve en wandelgebied moet worden. Ondertussen wordt er naast de bult al grondig voorzien van asfalt, parkeerplaatsen, nieuwe industrie? Ondertussen telde ik al zeven kilometer en makkelijker wordt het er niet op. Dit is zwaar, alles in mijn lichaam begint te klagen en te verstijven. Nog even volhouden en het industrieterrein door crossen. Vol verbazing gekeken naar het in aanbouw zijnde Hornbach pand. Wat moet hier in hemelsnaam allemaal inkomen? Hopelijk verstrekken ze steppen als je er inkopen gaat doen, wat een oppervlakte. Gelukkig komt het eind in zicht, nog even langs Horsterhof, die werkt op biologisch-dynamische wijze, dus voedsel verbouwen in samenwerking met de natuur. Wie anders zou het laten groeien denk ik dan. Nog even de treintunnel onderdoor en hopla Horsterpark in. Nog een aantal zware, bijna onloopbare meters alvorens deze barre warme tocht eindigt. Puh, wat een Fun Run was dit, maar het zal vooral voor Rowan zwaar geweest zijn, niet zozeer het warme weer, maar meer om het feit, dat hij onder zijn eigen tempo moest lopen en dat is zwaar. Zo nu alleen nog maar chillen, chillen en rusten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s