Training, 21 juli – 2019

Vakanties zijn begonnen, dat is duidelijk te merken aan de trainingen of zou men loopmoe zijn geworden en toe zijn aan een rustperiode? Afgelopen vrijdag bleef het heel lang rustig op de verzamelplek op het parkeerterrein bij DVV (zie foto boven). Uiteindelijk toch nog met z’n vieren kunnen trainen. Gedurende de training begreep ik ook wel waarom men de luie stoel verkoos boven de training. Er zat geen, nou in ieder geval heel weinig, zuurstof in de lucht. Wat was het broeiend! Maar goed, toch weer een training achter de rug en dan vandaag de zondagse Fun Run. Zo op papier een mooie route, eens kijken of we dit met Garmin kunnen overeenkomen. Vandaag ook al niet veel animo, de vakanties slaan harder toe dan al die jaren hiervoor, volgens mij. Met zijn drieën op naar de korte route over een afstand van tien kilometer. Startplaats Bakenbergseweg in Arnhem. Eerst maar eens richting landgoed Mariëndaal lopen. Op bijna een kilometer rekken en strekken en erachter komen dat we de verkeerde afslag hebben genomen, dat begint lekker. Dus na het rekken en strekken dezelfde weg terug en de route weer oppakken. De Holle Weg voerde ons langs de Groene Bedstee. In 1856 is deze ‘berceau’ (pad met aan beide zijden heggen) van echte beuk aangelegd in Engelse landschapstijl. We verlaten het landgoed en steken de Utrechtseweg over, op naar een voor mij onbekend stukje Arnhem of Oosterbeek. Hop de uiterwaarden in. Een prachtig heel rustiek gebied waar je heerlijk kan lopen zonder, dat je omver gereden wordt.

Op vijf kilometer passeerden we het grindpad wat verbonden is met de Nederrijn. De heupen gedragen zich tot nu toe prima, dankzij het rustige tempo wat wordt gehanteerd. Na het grindgat verschijnt de Rosandepolder. Er zijn een tweetal theorieën over de naamduiding: de eerste is, dat Rosande te maken zou hebben met ‘rood zand’. De tweede theorie is, het een aanduiding zou zijn voor grond waarop het bos is gerooid. Wel zeker is, dat in de Rosandepolder de resten liggen van Kasteel Rosande en was in 1313 eigendom van Gosewijn van Rijsande. Momenteel vooral in gebruik door een legio aan woonboten. Ondertussen zaten we al op zeven kilometer en waren onderhand de uiterwaarden weer uit en bevonden ons nu aan de rand van Oosterbeek. Vanaf hier was weer even zoeken naar de juiste richting, maar uiteindelijk de juiste gevonden. Uitgekomen op de rotonde nabij de Kema. En stukje heuvel af van de Utrechtseweg en hoppa weer naar rechts Mariëndaal in. Nu na de hoge spoorbrug rechtsaf, heuvel op. Heuvel op, alweer de zoveelste, ik kan er echt niet aan wennen, dus rustig wandelend naar boven. Achter ‘Het Dorp’ langs en uitkomend op de Amsterdamseweg. We zaten op 9,5 kilometer en ‘de piep was leeg’ zal ik maar zeggen. de rechter bovenbeenspier vond dit echt niet meer leuk en was toe aan rust. Uiteindelijk elf kilometer op de teller. Puh, een hele mooie afwisselende route (dank aan de planner) met veel stijgingen en gelukkig ook de nodige dalingen in een prachtige decor. Er zal vandaag door mij niet veel meer gedaan worden dan alleen rusten en vocht innemen. De zondag kan beginnen! Pica’s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s