Training, 15 april 2018

DSCF0006.JPGDoor de warme omstandigheden vielen mij de afgelopen week de trainingen zwaar. Dat wordt dus weer even wennen. Ik moet wel zeggen, dat het zweten wel weer heerlijk is, lekker die poriën open zetten en al het opgehoopte vuil naar buiten gooien. Vandaag weer eens een rustige opkomst; in mijn optiek wordt het elke week rustiger aan het Fun Run loopfront. Naarmate de temperatuur stijgt, daalt het aantal lopers. Slechts één rustige loper die mijn sporen ging volgen was Rowan. Dus met zijn tweeën op naar de Pinkenberg! Startplaats was bij Buiten sportcomplex ‘de Pinkenberg’. Direct beginnen met een flinke stijging valt tegen, de kuiten beginnen dan ook direct te protesteren. Dan maar even rustig wandelen en boven aan de heuvel de hielen maar weer in gang brengen. Nog geen 500 meter van de start en de eerste wandeling is al een feit, dat wordt een zware tocht. Dalen gaat mij prima af, maar dat stijgen kost me moeite, niet alleen fysiek maar ook conditioneel. Ik kom er maar niet overheen. Even rekken en strekken bij de Emmapiramide die 98 meter hoog is plus nog een stellage van vijf meter om boven de boomtoppen uit  te kijken. Daarna direct weer door via een smal bospad dat uitmondde op een klim van een kilometer. Ja, je kunt het treffen. Nog een paar ‘up’ and ‘downtjes’ om lang de brandtoren te geraken. Onderweg nog even een flinke Schotse Hooglander gespot, die niet met ons op de foto wilde gaan. Deze had alleen maar aandacht voor het Digital Cameraeten. Exact op kilometer vijf stonden we naast de brandtoren op een hoogte van ongeveer 100 meter. Men is bezig om het fietspad te renoveren met betonplaten, ziet er  fraai uit en kan mi weer jaren mee, in ieder geval beter dan het gaterige asfalt. Halverwege het fietspad afgeslagen op de zg Kerkpad. Ongetwijfeld zal hier een kerk hebben gestaan of er naar toe hebben geleid. Je staat hier midden op de hei, zouden het de hagenpreken zijn geweest. Wel een lekkere afdaling, dat wel weer, van toch wel een dikke kilometer. Via het fietspad langs de honden uitlaatplaats. Een behoorlijke volle bak daar, geen parkeerplek meer over. Waar komen ze ineens allemaal vandaan? Daarna weer een heerlijke afdaling, ja dat gaat me beter af en uitkomend op de Beekhuizenseweg. Langs de Buitenplaats Beekhuizen, waar ik even snel zag, dat er een soort glamping was aangelegd. Ik kan het ook fout hebben gezien, want zo helder was ik nou ook weer niet, maar zag er wel fraai uit. Even doorsteken via de achterkant van de Tennisvereniging, nog één pittig bultje en het eindpunt is in zicht. Vandaag een zwaar bevochten route, we hebben dan ook niet erg vlak gelopen en veel heuvels de revue laten passeren of eindelijk moeten beslechten. De inspanning was goed te merken aan mijn heupen en linker knie, maar wel weer bijna een elf kilometer op de teller. Laat nu de zon maar schijnen, ik ben helemaal klaar voor een rustig momentje!  Pica’s
Knipsel

Advertenties

Training, 8 april 2018

Digital CameraIneens is het lente, ook dat kan gebeuren. Al de tweede keer deze week met een zomerse outfit op stap. Dat is al veel beter dan een kwartier bezig zijn met laagje over laagje over laagje, handschoenen, muts; dus we gaan de goede kant op. Vandaag weinig animo voor de midden en langzame of liever dé genietende groep. Bij deze laatste staat wel letterlijk Fun Running, zeker op zondag,  voor op. De snelle jongens, vandaag geen meisjes, gingen richting Elten voor hun rappe rondje. Besloten om samen met de middengroep te vertrekken vanaf Rozendaal om daar een aantal kilometers te volbrengen. Nog iets aan de frisse kant bij de start, maar dat zal zeker met al die hoogteverschillen snel nivelleren. Digital CameraVanaf het kasteel ging elke ploeg zijn eigen route lopen. Ja, je kan ze niet ontlopen dus, de eerste meters ging het direct heuveltje op. De kuiten begonnen het ook te merken. Langs de begraafplaats omhoog het bos in. Met de begraafplaats is in feite gestart in 1840 voor aanleg van een grafkelder met als opschrift ‘Kasteek Rozendael’. Bedoelt voor de familie Torck-Huyssen van Kattendijkejr, de toenmalige eigenaars van het kasteel. Rondom de grafkelder liet de baron een stukje grond ontsluiten en omheinen, zodat hier in het vervolg alle Rozendaalers hun laatste rustplaats zouden kunnen hebben. Hier rusten ook de mensen die in het kasteel hebben gewerkt. Maar, met veel moeite de eerste kilometer ‘beklommen’. Hoewel het hoogteverschil maar 110 meter is, is het goed te merken. Gelukkig ‘What goes up, must come down’ is hier wel van toepassing. Hierna ging het hellend naar beneden, toch meer mijn ding. Zo lopen is toch wel lekker en het is aangenaam om in het bos te vertoeven. De vogels waren druk bezig met de voorbereiding van de mei maand. Geweldig om dit weer te horen. Gezien, dat het Fun Running is, zo af en toe eens lekker rusDigital Cameratig bijkomen en genieten van de omgeving en gewoon lekker wandelen. Onderweg besefte ik, dat ik lang niet meer in dit gedeelte geweest was, maar behalve veel boomkap is er niet veel veranderd. Af en toe is er een smal bospad proberen af te sluiten. Maar of dat lukt? Ook was men bezig om het fietspad dat van de verlengde Koningsweg richting brandtoren te voorzien van betonnen platen. Zag er goed uit en kan dan weer jaren mee. Nog even wat smallere paden doorklieven en heerlijke slingerpaden verslaan. Dan onze laatste bonus ‘het varenpad’, hoewel deze (gelukkig) nog even op zich laten wachten, aflopen en dan een kleine heuvel beklimmen en de zondagse tien kilometer zit er weer op. Hoewel een stram begin wel  redelijk gelopen. Volgende keer toch maar weer de waterbelt van zolder halen, puh wat een nog onbekende warmte…..maar wel lekker! Pica’s.
Knipsel

Training, 1 april 2018

Digital CameraWat leven we toch in een  heerlijk afwisselend land, vorige week smolt je nog weg in Venlo en was het druppels zweten en nu dan toch maar weer de lange tight aan en de buffy’s om. Amper drie graden gaf de meter aan dus waterkoud. Tja, het kan verkeren. Vandaag liep de route vanaf Lathum, ergens op een verlaten landweg begon plotseling de zondagse Fun Run. Lathum is een klein maar fijn dorp met amper 800 inwoners liggend aan de IJssel. De eerste kilometers gingen mij, tenminste voor mijn doen, redelijk goed af. Misschien zelfs iets te hard, een gemiddelde van zes minuten per kilometer. Ja, ik weet het, dat moet ik niet doen! Vanaf de run in Venlo zit er toch, met name, op de bovenbenen een rem op, het loopt niet zo soepeDigital Cameral als het zou moeten en dan heb ik afgelopen week de donderdag training al overgeslagen. Na een kilometer of drie begon de rechterheup zich weer te melden. Kan er ook nog bij. Ondertussen probeerde ik aan te haken bij de groep die maar verder en verder van mij vandaan liepen en verdwenen in het weidse weide landschap van het platte Lathumse broek. Gelukkig werd er af en toe gestopt, zodat iedereen de groep weer compleet was. Zodra de achtersten er weer bij waren, begon de groep weer in beweging te komen, dat betekent dus voor mij direct weer opstarten en weinig kans tot herstel. Ondertussen liepen de meters wel onder mijn voeten door en Giesbeek kwam in zicht. Een dorp met meer inwoners dan Lathum zo’n 3.000. Er is niet zo veel te vertellen over Giesbeek, behalve dan dat het ook aan de IJssel ligt en veel mogelijkheden biedt voor recreatie én er een kerk staat én een molen, dat weer wel. Ondertussen zat ik hier al op acht kilometer met de IJssel aan mijn rechterkant. Puh, het ging steedsDigital Camera stroever met de rechterheup. Op kilometer acht van vorige week zondag zat ik er ook wel doorheen, maar dan zijn de omstandigheden in een wedstrijd toch wel anders. Daarnaast werd ik er door Marga en Francine én uiteraard de Venlose gemeenschap er wel doorheen gesleept, maar hier was de groep al niet meer te traceren en totaal uit zicht verdwenen. Ook niet te versmaden was, dat de temperatuur in Venlo wel warm was, maar voor mij prettiger om in te lopen. Er gingen een aantal nog een extra rondje lopen over Riverparc. Een 700 ha. schiereiland dat in open verbinding staat met de IJssel. Op dit schiereiland, midden in deze oase van rust, zijn de laatste jaren ongeveer 350 luxe woningen verrezen die permanent bewoond mogen worden. Voor mij geen extra rondje, maar linea direct naar de auto, voor vandaag is het genoeg geweest. Toch nog uitgekomen op een dikke elf kilometer. Tijd om te rusten, iets wat mijn lichaam wel kan gebruiken. 1 april én Vrolijk Pasen, mooie comb!
Digital Camera

Knipsel

Venloop 2018

Digital CameraOok dit jaar op naar Venlo voor de Venloop. Een aantal keren meegedaan aan de halve, maar vorig was het lichaam te slecht om iets te doen. Dit jaar met veel positiviteit ingeschreven voor de halve, maar dat zou het toch zeker niet gaan worden. Zeker dagen voor de première lopen dubben om mee te lopen met de 10 km. Het voelde tenslotte niet allemaal echt goed. De avond voor de wedstrijd de knoop doorgehakt om toch mee te doen met de tien kilometer. Mede omdat ook een aantal geblesseerden zich hier ook aan waagden. Samen trekken we elkaar er wel doorheen, was mijn motto. Het weer was WhatsApp Image 2018-03-25 at 11.57.04abnormaal lekker, vorige week nog weggewaaid tijdens het fotograferen door een koude snerpende wind bij de Stevensloop en nu shirtje en korte broek en de zon op je snoet, tja! Met zijn vieren bij de laatste lopers aangesloten. Het duurde even, nou even, voordat er eindelijk gestart kon worden. Om precies te zijn 14 minuten wandelen vanuit de achterste positie naar de startstreep. De zon had al behoorlijk kracht gekregen en leefde zich helemaal uit op mijn hoofd, een petje zou geen luxe geweest zijn. Na de startstreep was het behoorlijk krap, er was geen doorkomen aan. Ik liep hier onderhand bijna acht minuten per kilometer. Ik ben niet al te best, maar zo. Het was behoorlijk inspannend om dit lage tempo te lopen. Ik merkte, dat de lies in beweging kwam en een beetje protesteerde. Toen de straat breder werd ontpopte zich een redelijk vals plat wat weer ten koste ging van mijn knieën. Na een kilometer of twee even een gevoel van opkomende spuugnijgingen. Ondanks al deze ongemakken was het weer een heerlijk gevoel om in een wedstrijd te mogen en kunnen lopen. Even dan maar alles verbijten. Tenslotte zijn er ergere dingen te verzinnen.  Na een kilometer of vier, ineens zware bovenbenen, deze waren totaal niet meer gewend aan dit constante tempo van zes en een halve minuut per kilometer, hoewel ik mijzelf prima voelde. Bij de DSC07047 (Large)waterpost halverwege even een slokje gedronken en maar heel even wachten op mijn medelopers. Puh, zelden zo gezweet, was het ineens bloedheet geworden en dan lopen er omstanders met gewatteerde windjacks, onvoorstelbaar. Naar mate de kilometers vorderden werd het steeds zwaarder en ging daardoor richting de zeven minuten per kilometer. Na kilometer acht werd het echt te zwaar voor me. De bovenbenen waren klompen hout geworden. Waren mijn loopmaten er niet geweest was ik rustig gaan wandelen, zij trokken mij de laatste kilometers er doorheen! Langs het gehele parcours enthousiaste mensen die je aanmoedigen en dan loop je de laatste kilometers richting centrum en dan wordt het alleen maar drukker, voller en sfeervoller. Volop muziek om je heen, loopmaten die je aanmoedigen en dan kun je niet meer stoppen en loop je die Digital Cameralaatste meters op karakter tot na de finish en dan is het op adem komen en even pas op de plaats. Puh, een zwaar verdiende medaille! Ondanks alles zeer tevreden en alle lof naar mijn loopmaten, zonder hun was de race tien minuten langer geworden. In feite is tijd ook niet meer belangrijk, wel lekker en gezond lopen en daar moet zeker nog wel aan gewerkt worden. Zeer positief vertrokken vanuit het centrum van Venlo naar Meterik, waar onze accommodatie voor dit weekend was. Wat een heerlijk weekend, wat een weer, wat een pracht sportevenement, wat een heerlijke ploeg. Hopelijk kan ik volgend jaar minimaal weer aansluiten voor de tien. Er moet aan gewerkt worden, edoch!
rondjevenlo

Training, 4 maart 2018

Digital CameraAfgelopen week geen enkele training gedaan of kunnen doen. De eerste was veels te koud ondanks dat alle lichaamsdelen behoorlijk in het vet zitten en de tweede training is geskipt vanwege een gure, niet te bevechten oostenwind. Nee, echt geen beginnen aan. Dus vandaag maar weer eens wagen aan een FRoS Together Training. start van deze gezamenlijke training was bij pontje Pannerden. Het was lekker fris aan het water, maar gelukkig geen verstikkende wind. De eerste kilometers was het prima loopweer, windje in de rug en dat loopt lekker. Het lichaam was ondertussen aan de kou gewend, de temperatuur was net onder het vriespunt. DDigital Camerae Waalse Dijk op en dan de Blauwe Hoek in. Na vier kilometer voelde ik de bovenbenen al stijf worden. Ook speelde mee, dat de conditie ook niet al te best is en daar bovenop ook nog een opkomende verkoudheid. Tja, de tijd van het jaar zal ik dan maar zeggen. Nog even een stukje Gendt meegenomen en op ongeveer een kilometer of zeven ineens een overload aan “Verboden Toegang’ borden en hup daar ging de meute, het ‘verkeerde’ pad op of in. Gelukkig  maar een honderd meter, maar voor hetzelfde geld komt er een boer met een hooivork je achterna of een niet al te brave hond. Dan is honderd meter wel erg lang. Ja, je weer het maar nooit daar langs de Linge. De Linge is een kunstmatige rivier en alleen toegankelijk voor de kleine re schepen. De grote   schepen opvarend kunnen niet verder dan Geldermalsen. In vroeger rijden ging alle vrachtvervoer naar en van de dorpen via de Linge. Ondertussen was de wind niet meer in de rug aanwezig en hadden we deze pal voor ons. Dan is het toch wel behoorlijk fris en zeker als deze af en toe achter het wolkendek verdwijnt. De tegenwind in combinatie met de eerdere probleempjes die er ook niet minder op worden werd de cyclus weer hardlopen, wandelen enz. Na kilometer negen weer even stilDigital Camerastaan en dit kr bij het kasteel. Op de plaats van het kasteel bevond zich in de 9e eeuw al een versterkt huis, bekend onder de naam Villa Dorenburc. Hieruit is in de 13e eeuw een bescheiden kasteel ontstaan. In de loop der eeuwen is het steeds verder uitgebreid tot de hoofdburcht zoals die nu nog is te zien. In de 15de eeuw werd de voorburcht gebouwd. Deze bevat woonvertrekken, een kapel en een boerderij. Dit laatste is uniek voor een Nederlands kasteel. Ook de tv-serie Floris is hier opgenomen. In 1937 was het behoorlijk in verval  en werd door de opgerichte stichting gerestaureerd. Echter in ’45 werd het abusievelijk gebombardeerd door de Engelsen. Vanaf 1947 is de opbouw weer begonnen en deze heeft geduurd tot 1968. Prachtige historie en dat bij ons om de hoek. Vanaf het kasteel was het nog twee Knipsel2kilometer over de Rijndijk met weer die %$#$%& tegenwind. Het was vechten om de benen in de vooruit te krijgen. De bovenbenen gaven goed tegengas en de heup begon ook weer op te spelen. Gelukkig was het pontje in zicht en dat gaf de burger moed. Na weer de Neder-Rijn overgestoken  te zijn met het pontje, nog even een warm drankje langs het water om in ieder geval van binnen een beetje warm te worden. Hoewel er een vies briesje op de kade zijn eigen gang ging. Al met al, zeker de tweede helft van de run niet al te best én lekker gelopen, maar een fraaie leerzame route en ook voor herhaling vatbaar in de zomerperiode. Eric en Erik bedankt voor de route en voor de warme drank. Ik kijk alweer uit naar de eerste zondag in april. Pica’s
Knipsel (Large)

Training, 25 februari 2018

Digital CameraHeerlijk wakker worden en dan zie je, dat het behalve héél vroeg is, ook nog min vijf graden is! Je zou zeggen waar begin je aan, maar ja, als je niet beweegt, gebeurt er niks. En dat geldt op vele vlakken. Voor de verandering maar eens, met vier lagen dik begonnen aan de training én twee broeken aan. Vandaag een onbekend bosje verkennen en wel achter en bij Burgers Zoo. Dus de auto voor begraafplaats Moscowa geparkeerd en op richting de Waterbergseweg. Even een weetje Moscowa is afgeleid van de ernaast gelegen (sinds 1847)  boerderij ‘Moskowa”, inderdaad deze met een ‘k’. De eerste meters liepen lekker weg, een beetje vals plat naar beneden, dat gaf een lekker gevoel. We passeerden hier het Openlucht Museum. Het geluid van de passerende auto’s werd steeds hoorbaarder. Aan het eind van deze weg kruist de A50 de A12 en is het even met de rust gedaan. Op verzoek van Sjan een ruiterpad genomen, maar dat liep niet zo lekker met al die vrieskou, dus maar weer gauw het brede zandpad op. Op drie Digital Camerakilometer waren we plots op de Deelenseweg richting Schaarsbergen. Dan maar even deze weg volgen en de stijgende Cattepoelseweg op. Na 150 meter toch maar weer het bos ingedoken. Op kilometer vier ergens in het bos een speelveld voor de scouting, best grappig om dat ze aan te treffen. Vervolgend een slingerend smal pad volgend,  passeerden we hier een bord met ‘Het Hazenpad’ erop. Ook hier liepen we weer langs de A50, dus feitelijk richting einde. Ondanks de min vijf, liep het prima, geen wind en heel relaxt, echt een zondag ochtend loopje. Aangekomen aan het eind van de route stond de teller op 6,5 km. Hier kon nog wel even een lusje er aan gemaakt worden. Besloten om ‘even’ om Moscowa te lopen, alvorens de loop te beëindigen. Oeps, maar wat een koude wind remde ons af. In het bos totaal geen last van gehad, maar hier was de wind behoorlijk voelbaar. Van de Schelmseweg de Apeldoornseweg op en langs het uit 1957 stammende Fina Benzinestation, dat nu gebruik wordt door Kuiper Makelaardij. Naar ontwerp van Sybold van Ravestey. Van de meer dan twintig gebouwde stations is slechts deze in Arnhem bewaard gebleven, hoewel het ternauwernood aan de slopershamer is ontsnapt. De laatste meters waren in zicht en bijna tien kilometer volbracht. Prima zo! Ondanks de moeizame ochtend start, was het een heerlijke zonnige loop in een nog vrij onbekend gebied. Het smaakt zeer zeker naar meer om deze omgeving beter op de kaart te zetten. Nu…..op naar een warme douche! Pica’s!
Knipsel

Training, 18 februari 2018

Digital CameraWeer een kille ochtend én de ramen van de auto maar weer eens ijsvrij krabben, brrrr, alvorens richting bos te gaan. Fris, maar wel met een veelbelovend klimmend zonnetje, dus dat zou een mooie dag kunnen worden. Dit keer maar weer eens richting Beekhuizen, dat is alweer een lange tijd geleden. Van ooit één vertrekkende ploeg  vanuit Horsterpark vertrekken er nu drie, jawel drie!! Een mijlpaal! Een snelle, een midden én een langzame groep. Uiteraard mag ondergetekende mee met de langzame groep en dat zal genieten worden. Het bos lag er behoorlijk fris bij en de rijp was nog volop aanwezig én de weg richting Posbank was afgesloten. Voor lopers geen belemmering om het bos te Digital Camerabetreden. Het eerste gedeelte, nou ja zo’n 500 meter, was het nog vlak, daarna een stijging tot 45 meter. De spieren nog niet goed warm en dan direct zo’n stijging, nou dan kom je er wel lekker in. Hup, de bocht om en, ja hoor, weer een stijging naar 75 meter. Al dat geklim vergt wel wat van je kuiten. Na een aantal kleine dalingen en nog meer stijgingen uiteindelijk uitgekomen op ons hoogste punt van vandaag, te weten  114 meter. We waren op de Zijpenberg aangekomen. De paden waren niet lekker om te lopen, de vele sporen van fietsers waren bevroren en zeker op de Zijpenberg nog hele paden voorzien van complete ijslagen. Tja, dan is even niet opletten al genoeg om even de balans te verliezen. De Zijpenberg is zoals zo vele heuvels vormgegeven tijdens de laatste twee ijstijden. De voorlaatste ijstijd, voor de kenners ‘het Saalien’, drongen de zandgronden middels gletsjers vanuit Scandinavië Nederland binnen, de zogenaamde stuwwallen. Zo Digital Camera zijn vele heuvels in Nederland terechtgekomen. Vanuit deze toppen heb je toch een pracht uitzicht. We mogen de Scandinavische gletsjers wel dankbaar zijn, anders was Nederland wel heel erg plat geweest, nu hebben we in ieder geval wat hoogtes en hierdoor prachtige routes om te lopen. Je ziet wel, wat van ver komt is toch wel goed en een prettige aanvulling.  Vanaf de Zijpenberg was het lichtelijk heerlijk dalen richting Beekhuizen.  Wel weer goed oppassen want de ijsschotsen waren niet ver weg. De laatste kilometer begonnen de kuiten wat harder te worden dan goed voor mij is. Maar, het was weer een heerlijke tocht door de bossen, wat een pracht omgeving en panorama. Ondanks de lastige paden en stijgingen volop genoten van deze trip. De zondag kan wat mij betreft beginnen.   Pica’s.
Knipsel