Training, 21 januari 2018

Digital CameraNa vier weken geen Fun Running on Sunday gehad in verband met pica’s maken tijdens de cyclus van de Dijkencross in Pannerden, vandaag dan weer los op de zondag. Buitengekomen zaten de ramen van de auto behoorlijk vastgevroren, dat was ik niet meer gewend, hoewel de kilte (-1 graad) behoorlijk meeviel, maar de zon meldde zich al aan de kim, dus dat gaat goed komen. Bedoeling was om met de rustige ploeg in Meinderswijk te trainen, maar daar aangekomen bleek het wel een ijsbaan. Niet handig om hier je botten op het spel te zetten. Het is dan maar goed, dat Ina mee is, die wel een rondje met ons wilde lopen door Elden in een voor haar vertrouwde omgeving. Dus in plaats van Meinderswijk in gingen we rechtdoor verder de Drielsedijk op, het Sportcomplex Elderveld links laten liggen. In de kolk, wat nu gebruikt wordt als viswater door leden van de Hengelsportvereniging Elden, zaten al een aantal vissers in een bootje te hengelen. Het schijnt toch dat hier brasem, zeelt, rietvoorn, karper, snoek, baars en soms een eDigital Camerankele winde op te halen is. Bij de spoorbrug aangekomen heb je toch een fraai vergezicht over de Neder-Rijn richting Arnhem. Volop in de zon is het een majestueus panorama. Oeps, dan in één keer van de dijk af richting Elden. Het lopen ging niet echt lekker, zeker in de schaduwgebieden was het goed oppassen, hier en daar even pas op de plaats, omdat het wel al te glad werd. Tja, een lastige opgave met die al die ouwe botten aan boord. De bebouwing en Elden kwamen in zicht en hopelijk was het dan gedaan met de gladheid. Elden is sinds 1966 onderdeel geworden van Arnhem-Zuid en al in 855 werdDigital Camera het als ‘ Elti’ genoemd als bezit van klooster Werden bij Essen. In de tijd van Napoleon werd het ingelijfd bij Huissen en vanaf 1813 werd het een zelfstandige gemeente. Ondertussen hadden we ook al een gedeelte van Schuytgraaf-Noord te pakken gehad en ik zat onderhand al op zeven kilometer. Ik voelde het al aan de steeds stijver wordende heupen. Na een klein stukje buitengebied liepen we weer door Elderveld-Noord. Ook hier was het oppassen geblazen, eigenlijk was het overal gewoon de grond aftasten op gladde verraderlijke plekjes. Nog even langs ‘de Steenen Kamer’ de dijk weer op en richting auto. Dat werden lastige laatste kilometers, een paar honderd meter lopen en even de heupen oprekken en weer verder en dat blijven herhalen, totdat de auto in zicht kwam. Tja, het is niet anders, met Apeldoorn in het vizier beloofd het niet veel goeds. Maar wel weer heerlijk om de zondag met een loop te beginnen en de kou viel honderd procent mee, alleen het glijden en het voorzichtig lopen waren niet prettig, eigenlijk had een laagje minder tot de mogelijkheden behoort. Kortom toppie! Pica’s.
Knipsel

Advertenties

Training, 17 december 2017

Digital CameraHet zag er vanmorgen kouder uit dan het was. Het viel best mee in de buitenlucht, alleen wel even wennen om de ramen van de auto schoon te krabben, dat was even een mooie tijd geleden met deze bezigheden en hopelijk houden zo. Zo te voelen flink gevroren vannacht. Vandaag weer een klein groepje rustige genieters, het zij zo, die richting Beekhuizen gingen voor een kilometer of tien. De weg richting Beekhuizen / Posbank was afgesloten wegens de gladheid, maar wij verdwenen direct het bos in. De zon klom langzaam omhoog, maar was nog te laag om in dit lage gedeelte van het bos ervan te mogen  genieten. Maar geen nood een Digital Cameraaantal kilometers verder stegen we langzaam tegelijk met de zon omhoog. Wat een heerlijk weer en omgeving om in te mogen lopen én voor de verandering een keer droog weer, ook wel eens lekker. Ik moet zeggen, het liep best lekker. Afgelopen week ook niet veel getraind, curling en te druk met andere randzaken en afgelopen donderdag was het trouwens meer dan waterkoud. Dus wel uitgerust kun je zeggen én dat zal het geweest zijn. Op de hei was het uitzicht adembenemend met de zon die net aanwezig was, de mist op de achtergrond en nog heel veel sneeuw op de bulten van de Posbank of zoals het officieel te boek staat: Herikhuizerveld. Het IJsseldal, een stukje Achterhoek, de Liemers en een klein stukkie Duitsland was met dit weer goed te bekijken. Op de fietspaden was het wel uitkijken geblazen, hier en daar nog behoorlijk glad ondanks, dat de zon er al zijn stralen aanwendde om dit op te warmen. Na een kilometer of Digital Camerazeven weer last van de heupen. De kuiten bleven zich goed gedragen, de gedane oefeningen wierpen toch wel zijn vruchten af. Geeft de burger weer moed. De gladde fietspaden naar beneden verdiende extra aandacht, beducht om onderuit te gaan. Dat wil je toch niet laten gebeuren. Zelfs de laatste kilometers liepen best lekker, wat een beetje rust al niet doet. Toch een dikke 11,5 kilmeter op de teller vandaag, best tevreden. De tijd moeten we hier even vergeten, tenslotte is het ook wel oppassen geblazen met al die gladheid. Volgende week begint de cyclus van de Dijkencross in Pannerden. Rustig aan proberen om er een paar te lopen. Prachtig de 50ste editie, waar maak je dat mee! Voor vandaag genoeg geweest, nu lekker met de beentjes omhoog, kom op zondag! Pica’s
Knipsel

Training, 10 december 2017

Digital CameraWeinig animo vandaag op de verzamelplek in het Horsterpark. Een handvol dames doen zich vandaag (veels) te goed aan een kerstfair in Utrecht, tja gratis eten en drinken, ook wel lekker. De rest zit of ligt waarschijnlijk nog of in de bedstee of zit aan de kachel gekluisterd, tegengehouden door de kou en de te verwachten code oranje.  Vandaag weer een rondje van Eric (waarvoor dank) in Havikerwaard met als briljant middelpunt kasteel Middachten. Drie laagjes moeten mij er vandaag doorheen trekken, wel aangevuld met muts en wanten. Het merendeel van de groep bestaat uit rappe renners, eens kijken wat dat wordt. Havikerwaard een pracht gebied ingeklemd tussen de uiterwaarden, de Onzalige bossen en het park de Veluwezoom. De eerste kilometers Digital Cameraverliepen prima, maar na kilometer drie een vreselijk lang stuk vals plat. Ik merkte hier, dat de kuiten begonnen vol te stromen en steeds harder werden en dat loopt niet lekker. Er kwam ook geen einde aan, wat een vreselijke klim, maar ja ‘what goes up, must come down’, daar zal ik me maar aan vasthouden. Ja hoor, bovenaan gekomen liepen de beentjes weer heerlijk los naar beneden, de kuiten ontspanden zich en de heupen verstijfden, wat een heerlijke afwisseling kent mijn lichaam toch en dan ook nog met 5:30 naar beneden, soms zit er ook geen rem op. Bos was redelijk goed te lopen met hier en daar een natte modderplas die de voetjes weer heer afkoelden. Op kilometer acht even kasteel Middachten bezocht. Vanaf ongeveer het jaar 1200 al in De Steeg aanwezig. Het kasteel is wel van middeleeuwse oorsprong, maar werd herhaaldelijk verwoest en in gewijzigde vorm herbouwd, maar wat er nu staat is een geweldig statig kasteel en zeker in dit jaargetijde. Momenteel is het kasteel in privé bezit van Graaf enDigital CameraGravin zu Ortenburg. Zo te zien zorgen ze er goed voor. Trouwens van 10 t/m 15 december openen zich de deuren voor Warm Winterlicht in de kasteeltuin. Kost wat geld, maar dan zie je ook wat. Na dit bezoekje nog een dikke kilometer alvorens de parking in zicht komt. Resumé voor vandaag, ondanks dat ik af en toe behoorlijk moest aanzetten, toch wel lekker gelopen, op een paar pijntjes na, maar prachtig, dat er weer ‘samen’ gelopen kan worden. Chapeau voor de snelle jongens die de tragen onder ons nog kunnen verdragen en tolereren. Toch weer een dikke negen op de teller, nog snel even een warm bakkie van Erik (waarvoor dank) en dan snel de auto in. Als je zo op de parking staat voel je de wind dwars door je heen gaan en je wilt toch wel de aangekondigde vijftien centimeter sneeuw voor zijn en lekker rondom de cv hangen. Dus auto in en op naar een warme douche. De zondag kan beginnen. Pica’s!
zondag rondje

Training, 26 november 2017

Digital CameraEen week voor de Montferland Run vandaag de generale voor de meesten de lange afstand over 15 km voor een enkeling, waaronder mijn persoon, voor de 7,5 kilometer. Niet dat ik volgende week aan de start sta, maar altijd wel weer leuk om een rondje mee te trainen. Het was kil, nee koud in de ochtend, dus handschoenen mee. De vijftien km lopers waren al eerder vertrokken, zodat we gelijktijdig zouden aanmeren. Oeps, het was al behoorlijk druk in ’s Heerenberg met al die generale lopers die de route aan het verkennen waren. Op de heenweg kwamen we de lange afstanders al tegen die bezig waren om Peeske’s bult te veroveren. Na lang geen wedstrijdenmeer gelopen te hebben, viel de eerste WhatsApp Image 2017-11-26 at 10.45.16heuvel op de Slotlaan al vies tegen. Tja, klimmen blijft een probleem. Een kilometer voor onze afslag even de spieren oprekken, eens kijken of die er nog in zit. Voordat dan echt de Peeskesweg begint  te klimmen afbuigen naar rechts, de Oude Eltenseweg op, een smal fietspad over zo’n een dikke twee kilometer, waar ik meer er naast heb gelopen om de lopers in te halen. Nu ik het schrijf, inderdaad ‘ingehaald’, dat ik dat nog mag meemaken. Af en toe terug lopend om de achtersten op te halen. Met al die inspanningen wordt het al snel te warm en gutste het zweet weer uit alle gaten van mijn lichaam. Wel lekker die lichaamswarmte, eens kijken of die vervelende aanhoudende verkoudheid er nou eens wordt uitgegooid. Zo aangekomen op de Beekseweg, zit je toch alweer op 4,5 km. Het loopt tot nu toe lekker, alhoewel ik wel merk, dat de heupen beginnen aan te lopen. Oeps, de Drieheuvelenweg en die doet zijn naam eer aan. Toen ik nog de vijftien km liep, was dit een behoorlijke bottleneck, wat een vervelende klimmetjes, maar goed, vandaag kan het lekker langzaam aangedaanDigital Camera worden. De weg is niet lang, maar lang genoeg om behoorlijk vermoeid te raken. Hier werden we zowaar ingehaald door de eerste lange afstandslopers. Chapeau!  Hierna nog een stijging en dan is het dalen de Zeddamseweg af. Altijd lekker als je nog wat lucht hebt en de benen niet verzuurd zijn. Vliegend naar de finish, dat is altijd een heerlijk gevoel. Ondanks, dat ik lekker gelopen heb, op wat vastzittende heupen na, toch blij, dat de route er voor vandaag op zit. Binnenkort beginnen met de lange afstanden anders wordt het niks die 10 EM in februari. Het doel is mooi, maar de reis lastig. Zo, na deze inspanning is het tijd om te ontspannen in ‘De Snor’ voor een lekker bakkie en geklets. Altijd lekker…volgende week maar weer eens bezoeken. Pica’sKnipsel

Training, 19 november 2017

Digital CameraHet zal vandaag zeer rustig worden op het verzamelpunt van HP, merendeel van de lopers zitten in Nijmegen voor de 7HL. Zaterdagavond even wezen kijken bij de 7H nacht editie, maar het was weer als vanouds baggerweer, ze doen het erom! Even Tom zien vlammen op deze zeven kilometers, hij zette toch maar mooi een pr (23:38) neer en werd tiende DSC07495 (Large)van de 7.000 lopers. Een prachtige prestatie. Maar langs de kant staan met dit weer is dan echt geen pretje en mijn verkoudheid zat er ook niet op te wachten. Maar goed we sukkelen door, dus vandaag samen met Sjan besloten om ’t Peeske in Beek een rondje bos te doen. Voor de rest alleen razende rappe runners in HP. Bij ’t Peeske stond de parkeerplek behoorlijk vol. Omdat we allebei nog steeds te kampen hebben met een hardnekkige verkoudheid is besloten om de route van de zeven kilometer te lopen. Genoeg inspanning op deze kille ochtend. De eerste meters langs de bosrand direct wind tegen en die was koud, verschrikkelijk koud. Het zal nog wel even duren, alvorens ik weer aan dit weertype ben gewend. Eenmaal aanbeland tussen de bomen van het Bergherbos verdween de koude lucht Digital Cameraen kon het lichaam zichzelf opwarmen. Het is altijd weer wennen aan die heuvels, zeker in het begin valt dat zeer zeker niet mee. Plotseling last van de rechterheup en weer tijd om een wandeling in te lassen en te rekken. Dan maar weer eens een heuvel op en wel de Hulzerberg richting uitkijktoren. Vandaag deze maar niet beklommen, hoewel je op de 21 meter staande toren een prachtig uitzicht hebt over het weidse landschap. Ons staat nog één lastige teveel vals platte en te lange heuvel te wachten, alvorens we aan de laatste dalende kilometers kunnen beginnen. Wat een vreselijke heuvel is dit, veels te lang en te steil. Ondertussen voelde ik nog steeds mijn rechterheup, maar was redelijk mee te dealen. Met al dat zweten zou je zeggen, dat de verkoudheid behoorlijk los zou moeten komen. Ja, zou je zeggen. Ondanks de hardnekkige verkoudheid, de tochtige heuvels en de vervelende heup, toch lekker met Sjan in het wel zeer mooie herfstige Bergherbos mogen lopen. Dat dan weer wel! Maar nu op naar een zeer warme douche en op zoek naar warmte en rust. Pica’s.Digital CameraKnipsel

Training, 5 november 2017

aaDSC06381 (Custom)Vandaag wel een hele bijzondere training, voor het eerst onder de noemer ‘FRoS Together’ trainen. Vanwege de omvang van de loopgroep is het sociale kader van FRoS een beetje vervaagd. In de praktijk kan het ook niet anders teveel verschillen in afstand en snelheid. Maar weer heerlijk om alle zondagse runners weer eens iets langer te spreken dan zoals het gewoonlijk op de zondag gebeurt. Eric zou zorgen voor een route op het landgoed Warnsborn. Oeps, wat een hartverwarmende opkomst, prachtig dat velen hebben kunnen komen. Voor mij was het even spannend hoe de spieren zich zouden gaan gedragen na de wedstrijd van afgelopen vrijdag én de after party. De bovenbenen waren duidelijk aanwezig, maar moesten er nog wel even aan geloven. Voor de nieuwsgierigen onder ons, de naam ‘Warnsborn’ is afkomstig van de woorden ‘born’ of bron en ‘warn’ staat Digital Cameravoor zuiver. Dus ‘zuivere of heldere bron’ en is dat is weer ontleend aan de op het landgoed aanwezige bronnen. Een prachtig  gebied, maar wel meer vals plat dan ik gedacht zo niet gehoopt had. In het begin ging het als vanouds weer veels te hard tot ik bij een gemiddelde van vijf en een half maar even op de rem ging staan. Dat houden mijn benen en zeker mijn conditie niet vol. Maar al snel bleek, dat de route dit voor zijn rekening nam. Inderdaad vals plat was hier de corrigerende factor. Ik begon onderhand wel te merken, dat er nog een wedstrijd in de benen zat. Gelukkig kon er tussendoor even adem gehaald worden. Jammer, dat de gids node verstoken bleef van zijn route informatie, doordat het horloge (met route) verstek liet gaan, maar gelukkig kon hij nog putten uit zijn omvangrijke route oeuvre. Bij tijd en wijle best lekker (rustig) gelopen, maar de verzuring nam op het laatst wel snel toe. Nog even langs de ‘Groene Bedstee’ op het landgoed, bestaande uit echte beDSC06411 (Custom)uk die in 1856 op dit park in Engelse landschapsstijl werd aangelegd. Vanuit de bedstee nog een behoorlijke lastige klim naar boven toe, dit wel even heel rustig aan wandelend gedaan. Dan nog een paar kilometer en de training zit er op en dan kan de nazit worden gehouden bij Trix. Puh, de laatste meters een behoorlijke verzuring opgelopen, maar bijzonder blij, dat ik het gedaan heb en zeker met zo’n prachtige groep mensen. Jammer, dat sommige eerder moesten vertrekken en er niet bij konden zijn. Maar wie weet de volgende keer. Het was een bijzonder geslaagde training en waanzinnig leuk de meesten weer eens te zien. De ‘Greet & Meet’ was zeer geslaagd. Eric bedankt voor de route en je geduld en over een maand doen we het nog eens stilletjes over. Nu de verzuring eruit wassen en de benen rust geven. Puh!  Pica’s.
0511

Training, 29 oktober 2017

Digital CameraEen uur langer slaap en een prettig zonnetje zijn toch prachtige ingrediënten voor een zondagse  fun run. Buitengekomen was het even anders, een vieze schrale wind zorgde voor koude rillingen langs mijn lichaam. Tja, dan maar niet zo positief zijn om ook nog in de korte broek aan te treden. Een aantal lopers lopen de hele en de halve marathon in Etten-Leur en in Doetinchem. Nou met deze wind lijkt me dat geen pretje, zeker niet op de lange afstand om door het Etten-Leurse platteland te zwalken met wind tegen. Petje af! Anders vanmorgen weinig animo voor een rustige loop op deze winderige dag. De meesten, dus bijna allen, gingen voor de snelle run, alleen Willem en ik voor de rustige. Waar is de rest gebleven? Op naar de Schelmse weg om daar de modderpaden te betreden én die waren er, talrijker dan voorheen. Eerste meters duidden al een klim aan, wel geen hoge, maar zo’n  90 meters,  maar wel lang, tenminste voor mij, voor Willem is dit allemaal geen SAM_7548probleem. Op het hoogste punt even rekken en strekken en dan weer door én gelukkig kunnen de benen weer gebruik maken van de daling. Even langs de golfbaan, waar vriendelijke golfers ons toezwaaien en ons nakijken met een blik van ‘waar zijn die in godsnaam mee bezig’. Daarna de grote stille hei op, waar de wind zich gelukkig in de rug nestelde. Je zult deze maar tegen hebben, denkend aan de lange afstandslopers in Etten-Leur. Na de hei draaiden we de Terletseweg op, zoals dit bospad officieel heet. Langs de heirand waar je de wind behoorlijk voelde waaien. Willem liep maar door en door, terwijl ik af en toe even een wandeling moest inlassen. De modderplassen waren vaak niet te vermijden, ze bedekten de gehele breedte van  het pad en liep in veel gevallen nog in het bos door. Onderhand had ik het na zo’n acht kilometer wel gehad, maar ja we waren nog niet bij de auto en aan Willem was niks te merken die liep of hij net was begonnen. Nog een paar vervelende klimmetjes dankzij de opwellende boomwortels en dan is er rust. Puh, het was een zware loop, maar gelukkig in goed gezelschap. Alleen vergeten om pica’s te maken, dus maar even het archief overhoop gehaald. Want wat is een blog zonder pica’s, dat is als een kopje koffie zonder koekje.  Zo de zondag kan wat mij betreft starten, nadat ik mijn scrub beurt er op heb zitten.
Knipsel